Przejdź do treści

Akta / roosevelt-2014

Dowód w aktach

Wschodnie wybrzeże: raporty z W-72

Siedem raportów zagrożeń eskadr F/A-18 Marynarki Wojennej ze strefy ostrzegawczej W-72 u wybrzeży Wirginii, od czerwca 2013 do kwietnia 2014 r.: małe obiekty na radarze, w podczerwieni i w zasięgu wzroku, które raporty nazywają niezidentyfikowanymi statkami powietrznymi, pojazdami i urządzeniami operującymi „without coordination” (bez koordynacji)

NierozstrzygniętyWojskowyRadarObserwacjaIR / FLIRWielu świadków
Dataczerwiec 2013 do kwietnia 2014 (raporty zagrożeń Navy)
MiejsceOcean Atlantycki, strefa ostrzegawcza W-72 u wybrzeży Wirginii. Pinezka to pozycja z raportu VFA-11 z 23 kwietnia 2014 r., 36°16′28″ N, 075°24′04″ W, zaokrąglona do 36,27° N, 75,40° W (nasze zaokrąglenie). Pozostałe raporty podają 36°32′00″ N, 075°20′00″ W (VFA-143, 18 listopada i 18 grudnia 2013 r.), 36°22′22″ N, 074°01′36″ W (VFA-11, 24 kwietnia 2014 r.) oraz 36°49′21″ N, 076°01′54″ W obok wpisu KNTU - OCEANA NAS (VFA-11, 27 czerwca 2013 r.); raport VFA-106 zapisuje pozycję jako XX XX XX N, a raport z 27 kwietnia 2014 r. nie podaje żadnej. Graves umieścił W-72 „10 miles off the coast of Virginia Beach” (10 mil od wybrzeża Virginia Beach; druk przesłuchania, s. 10)
PaństwoWody międzynarodowe
ŚwiadkowieZałogi VFA-11, VFA-143 i VFA-106, eskadr F/A-18 latających z NAS Oceana, w ich własnych raportach: za każdym razem jeden pilot albo dwuosobowa załoga, 24 kwietnia 2014 r. dwie załogi razem; kontrolerzy Fleet Area Control and Surveillance Facility (FACSFAC VACAPES), których radar w raportach, które o tym mówią, niczego nie pokazał; Ryan Graves, w 2014 r. pilot VFA-11, pod przysięgą w 2023 r.
Czas trwaniaPrzeloty i krótkie śledzenia; najdłuższe, 18 listopada 2013 r., trwało według raportu VFA-143 „approximately 1 hour” (około godziny)
Współrzędne36.27° N · 75.40° W

Od czerwca 2013 do kwietnia 2014 r. trzy eskadry F/A-18 Marynarki Wojennej latające z NAS Oceana złożyły siedem raportów zagrożeń ze strefy ostrzegawczej W-72 u wybrzeży Wirginii; czytelnia FOIA Marynarki Wojennej przechowuje je w wydrukach z 29 maja 2019 r. W nocy 23 kwietnia 2014 r. załoga VFA-11 wykryła dwa ślady radarowe przy „0.0 Mach” (prędkości 0,0 Macha) na wysokości 15 000 i 12 000 stóp, użyła „multiple on-board sensors to verify that HUAD1 and HUAD2 were small IR significant objects and not false radar track files” (kilku sensorów pokładowych, by sprawdzić, że HUAD1 i HUAD2 to małe obiekty widoczne w podczerwieni, a nie fałszywe ślady radarowe) i zobaczyła dwa kolejne obiekty, które przecięły pole widzenia kamery podczerwieni „at a high speed” (z dużą prędkością). Następnego dnia dwa samoloty VFA-11 utrzymywały stały ślad radarowy na wysokości 11 000 stóp, ale niczego nie zobaczyły. Inne załogi widziały biały samolot o rozpiętości „an approximately 5 foot wingspan” (około 5 stóp), srebrny obiekt „approximately the size of a suitcase” (mniej więcej wielkości walizki) i biały obiekt „approximately the size and shape of a drone or missile” (mniej więcej wielkości i kształtu drona albo pocisku), który minął samolot w odległości około 200 stóp. Raporty rozwijają HUAD jako „Hazard Unidentified Aerial Device” (niezidentyfikowane urządzenie powietrzne; przedrostek Hazard raporty dają każdemu uczestnikowi zdarzenia), jako przyczynę podają obiekty operujące „without coordination” (bez koordynacji) i nie wskazują żadnego operatora. W 2023 r. Ryan Graves, w 2014 r. pilot VFA-11, zeznał pod przysięgą przed Kongresem, że wykrycia zaczęły się „After upgrades were made to our jet’s radar systems” (po modernizacji radarów w naszych samolotach).

Oficjalne stanowisko

Przyczyny przyjęte w raportach: „UADs in controlled airspace without coordination” (UAD w kontrolowanej przestrzeni powietrznej bez koordynacji; VFA-11, 23 kwietnia 2014 r.) i „Unknown agency failed to notify controlling agency of UAS operations” (nieznana instytucja nie powiadomiła organu kontroli o lotach UAS; VFA-143 i VFA-106). Dowódca VFA-11: „The operation of UAVs and other aerial devices must be properly coordinated and communicated to keep aircrew informed and safe.” (loty UAV i innych urządzeń powietrznych muszą być należycie koordynowane i zgłaszane, by załogi były poinformowane i bezpieczne). Żaden raport nie wskazuje operatora; raport VFA-143 z 18 grudnia 2013 r.: „Post flight analysis was unable to determine the origin of the unidentified aircraft.” (analiza po locie nie zdołała ustalić pochodzenia niezidentyfikowanego statku powietrznego). ODNI w 2021 r.: „No standardized reporting mechanism existed until the Navy established one in March 2019.” (do marca 2019 r., gdy wprowadziła go Marynarka Wojenna, nie było ujednoliconego mechanizmu zgłaszania).

Hipotezy alternatywne

  • Bezzałogowce latające bez koordynacji, tak jak odczytują zdarzenia same raporty. VFA-143, 18 listopada 2013 r.: „Due to the small size, the aircraft was determined to be a UAS.” (ze względu na mały rozmiar uznano, że statek powietrzny to UAS). Dowódca VFA-106 w raporcie z 26 marca 2014 r.: „I feel it may only be a matter of time before one of our F/A-18 aircraft has a mid-air collision with an unidentified UAS.” (sądzę, że to tylko kwestia czasu, zanim któryś z naszych F/A-18 zderzy się w powietrzu z niezidentyfikowanym UAS). Raporty nie rozwijają skrótu UAS; robi to e-mail Marynarki Wojennej z 24 kwietnia 2019 r.: „unmanned aerial systems (UAS) such as commercially available quadcopters” (bezzałogowe systemy powietrzne, UAS, takie jak dostępne w handlu kwadrokoptery). Tam, gdzie raporty mówią, że pytano operatorów, nikt nie przyznał się do lotów.
  • Balony. Raport VFA-11 z 27 kwietnia 2014 r. streszcza zdarzenie słowami „F/A-18F: Near mid-air with balloon like object in W-72.” (F/A-18F: niebezpieczne zbliżenie z obiektem podobnym do balonu w W-72), a VFA-106 odnotował „high winds … (100+ knots at 18,000')” (silny wiatr, ponad 100 węzłów na 18 000 stóp) wokół śladu przy prędkości Mach 0,1, który pilot najpierw uznał za fałszywy. Dla porównania VX-23 zgłosił 13 lutego 2019 r. „red weather balloon” (czerwony balon meteorologiczny) w strefie ostrzegawczej W-386 i dodał: „Weather balloons often look identical to spurious radar contacts.” (balony meteorologiczne często wyglądają identycznie jak fałszywe kontakty radarowe). Przeciw temu Graves napisał, że obiekty potrafiły „hold their position against hurricane-force winds” (utrzymać pozycję przy wietrze o sile huraganu); raporty z 23 i 24 kwietnia 2014 r. zostawiają pola wiatru puste.
  • Skutki nowych radarów i czulszych sensorów. Graves: „At first, we assumed they were radar errors” (najpierw uznaliśmy, że to błędy radaru; s. 10), a w pisemnym oświadczeniu: „Initially dismissed as software glitches” (początkowo zbywane jako usterki oprogramowania). Naval Intelligence Activity w 2021 r.: „Airspace increasingly cluttered, sensors increasingly sensitive = Increased UAP encounters” (coraz bardziej zatłoczona przestrzeń powietrzna i coraz czulsze sensory to więcej spotkań z UAP); ODNI w tym samym roku o obserwacjach skupionych wokół poligonów: „this may result from a collection bias as a result of focused attention, greater numbers of latest-generation sensors operating in those areas, unit expectations, and guidance to report anomalies.” (może to wynikać ze skrzywienia zbioru danych: skupionej uwagi, większej liczby sensorów najnowszej generacji w tych rejonach, oczekiwań jednostek i wytycznych, by zgłaszać anomalie). Przeciw temu 23 kwietnia 2014 r. załoga sprawdziła, że obiekty to „not false radar track files” (nie fałszywe ślady radarowe), a 24 kwietnia ten sam ślad utrzymywały dwa samoloty.

Raporty

Czytelnia FOIA Marynarki Wojennej przechowuje osiem raportów zagrożeń wydrukowanych z systemu Naval Safety Center 29 maja 2019 r. Siedem pochodzi ze strefy ostrzegawczej W-72 i od trzech eskadr F/A-18 latających z NAS Oceana; ósmy, z 2019 r., pochodzi z innej strefy i stoi obok nich dla porównania.

  • 27 czerwca 2013 r., VFA-11, 12:20, dzień. Załoga „visually acquired an aircraft pass down the right side of their aircraft with approximately 200 feet of lateral separation” (zobaczyła statek powietrzny, który minął ich samolot z prawej strony w odległości bocznej około 200 stóp), wznoszący się „with a visible contrail or smoke plume emitting from the aft section” (z widoczną smugą kondensacyjną albo dymem z tylnej części); był „white in color and approximately the size and shape of a drone or missile” (biały, mniej więcej wielkości i kształtu drona albo pocisku). „The HF had no radar return on the aircraft.” (klucz nie miał echa radarowego tego statku powietrznego). Później „CSFWL contacted operating units but no one reported operations of this nature.” (CSFWL skontaktowało się z jednostkami, ale nikt nie zgłosił takich lotów).
  • 18 listopada 2013 r., VFA-143, 12:55, dzień. Pilot lecący samotnie wykrył ślad radarowy na wysokości 12 000 stóp przy prędkości Mach 0,1, a potem zobaczył „a small aircraft. The aircraft had an approximately 5 foot wingspan and was colored white with no other distinguishable features. Due to the small size, the aircraft was determined to be a UAS.” (mały statek powietrzny o rozpiętości około 5 stóp, biały, bez innych cech rozpoznawczych; ze względu na mały rozmiar uznano, że to UAS). Śledził go „for approximately 1 hour” (przez około godzinę). Organ kontroli nie miał echa radarowego, a „Post flight, the controlling agency contacted numerous local UAS operators, but none claimed knowledge of the HUAS.” (po locie organ kontroli skontaktował się z wieloma miejscowymi operatorami UAS, ale żaden nie przyznał się do HUAS).
  • 18 grudnia 2013 r., VFA-143, 15:00, dzień. Znowu ślad radarowy na wysokości 12 000 stóp przy prędkości Mach 0,1 i „a small white visual return at the location of the radar track” (mały biały obiekt widoczny w miejscu śladu radarowego), podobny do tego z 18 listopada. „Post flight analysis was unable to determine the origin of the unidentified aircraft.” (analiza po locie nie zdołała ustalić pochodzenia niezidentyfikowanego statku powietrznego).
  • 26 marca 2014 r., VFA-106, 16:30, dzień. Ślad radarowy na wysokości 19 000 stóp przy prędkości Mach 0,1, który pilot „initially thought … was a false track file, due to the high winds noted in the area (100+ knots at 18,000’)” (początkowo uznał za fałszywy ślad z powodu silnego wiatru w rejonie, ponad 100 węzłów na 18 000 stóp), a potem „a small metallic object” (mały metaliczny obiekt), który „appeared to be small in size, approximately the size of a suitcase, and silver in color” (wydawał się mały, mniej więcej wielkości walizki, srebrny), minięty w odległości 1000 stóp. Radar skrzydłowego niczego nie pokazał.
  • 23 kwietnia 2014 r., VFA-11, 22:51, noc. „Radar indicated Hazard Unidentified Aerial Device (HUAD) 1 at 0.0 Mach and 15 thousand feet. HUAD2 indicated 12 thousand feet traveling at 0.0 Mach. HAC used multiple on-board sensors to verify that HUAD1 and HUAD2 were small IR significant objects and not false radar track files. While tracking HUAD2 on radar and forward looking infrared (FLIR,) two additional, non radar-significant objects, HUAD3 and HUAD4, were seen flying through the FLIR field-of-view at a high speed” (radar pokazał HUAD 1 przy prędkości 0,0 Macha na wysokości 15 tysięcy stóp, HUAD2 na 12 tysiącach stóp, też przy 0,0 Macha; załoga sprawdziła kilkoma sensorami pokładowymi, że HUAD1 i HUAD2 to małe obiekty widoczne w podczerwieni, a nie fałszywe ślady radarowe; podczas śledzenia HUAD2 radarem i kamerą podczerwieni FLIR przez jej pole widzenia przeleciały z dużą prędkością dwa kolejne obiekty, HUAD3 i HUAD4, niewidoczne dla radaru).
  • 24 kwietnia 2014 r., VFA-11, 12:47, dzień. Dwa F/A-18F utrzymywały „a stable radar trackfile as well as a steady CATM-9X track” (stały ślad radarowy i stały namiar CATM-9X) obiektu przy „0.0 Mach and 11 thousand feet” (0,0 Macha na 11 tysiącach stóp) i podleciały do niego: „Neither HAC1 or HAC2 were able to visually acquire HUAD.” (ani pierwsza, ani druga załoga nie zdołała zobaczyć HUAD).
  • 27 kwietnia 2014 r., VFA-11. „F/A-18F: Near mid-air with balloon like object in W-72.” (F/A-18F: niebezpieczne zbliżenie z obiektem podobnym do balonu w W-72), z oceną „CRITICAL RISK” (ryzyko krytyczne), bez godziny, pozycji i opisu. Dowódca eskadry: „This is the third occurrence in five days, and the fourth in the last ten months observed by the squadron.” (to trzecie zdarzenie w ciągu pięciu dni i czwarte w ciągu ostatnich dziesięciu miesięcy, jakie zaobserwowała eskadra).
  • 13 lutego 2019 r., VX-23, strefa ostrzegawcza W-386, dla porównania. „a red weather balloon was visually spotted at 27,000 feet MSL” (zauważono czerwony balon meteorologiczny na wysokości 27 000 stóp nad poziomem morza) oraz „Multiple other radar contacts were noted with similar altitudes and speeds (0.1-0.2 IMN).” (odnotowano wiele innych kontaktów radarowych na podobnych wysokościach i przy podobnych prędkościach, 0,1–0,2 IMN). Zalecenie raportu: „Weather balloons often look identical to spurious radar contacts.” (balony meteorologiczne często wyglądają identycznie jak fałszywe kontakty radarowe).

Jak raporty nazywają obiekty

Raporty VFA-11 z 23 i 24 kwietnia 2014 r. rozwijają swoje oznaczenie na stronie 1: „Radar indicated Hazard Unidentified Aerial Device (HUAD)” (radar pokazał niezidentyfikowane urządzenie powietrzne, HUAD). Przedrostek Hazard raporty dają każdemu uczestnikowi zdarzenia, także własnej załodze („Hazard aircrew (HAC)”, czyli załoga zdarzenia). Tematy tych raportów brzmią „Unidentified aerial vehicles operating in W-72 without coordinating with controlling agencies.” (niezidentyfikowane pojazdy powietrzne operujące w W-72 bez koordynacji z organami kontroli) i „Unidentified aerial vehicle operating in W-72 without comms with controlling agencies.” (niezidentyfikowany pojazd powietrzny operujący w W-72 bez łączności z organami kontroli). Jako przyjętą przyczynę podają „UADs in controlled airspace without coordination” (UAD w kontrolowanej przestrzeni powietrznej bez koordynacji; 23 kwietnia) i „UADs operating in W-72 without coordination” (UAD operujące w W-72 bez koordynacji; 24 kwietnia); raport z 27 kwietnia podaje „UADs operating in W-72.” (UAD operujące w W-72). Raporty z 23 i 27 kwietnia zalecają „Brief to all UAV operators.” (odprawę dla wszystkich operatorów UAV), a wszystkie trzy zawierają uwagę dowódcy: „The operation of UAVs and other aerial devices must be properly coordinated and communicated to keep aircrew informed and safe.” (loty UAV i innych urządzeń powietrznych muszą być należycie koordynowane i zgłaszane, by załogi były poinformowane i bezpieczne). Raporty VFA-143 i VFA-106 mówią o „Hazard UAS (HUAS)” i o „unidentified UAS” (niezidentyfikowanym UAS). Żaden raport nie rozwija osobno skrótu UAD ani skrótu UAS. Raporty nazywają więc obiekty niezidentyfikowanymi i zarazem traktują je jak urządzenia, którymi ktoś latał bez koordynacji; żaden nie zapisuje, kto (nasze odczytanie).

Co Graves powiedział Kongresowi

Ryan Graves, w 2014 r. pilot VFA-11, zeznał pod przysięgą 26 lipca 2023 r.: „After upgrades were made to our jet’s radar systems, we began detecting unknown objects operating in our airspace. At first, we assumed they were radar errors but soon we began to correlate the radar tracks with multiple onboard sensors, including infrared systems, eventually through visual ID.” (po modernizacji radarów w naszych samolotach zaczęliśmy wykrywać nieznane obiekty w naszej przestrzeni powietrznej; najpierw uznaliśmy, że to błędy radaru, ale wkrótce zaczęliśmy zestawiać ślady radarowe z wieloma sensorami pokładowymi, w tym z podczerwienią, a w końcu z identyfikacją wzrokową; s. 10). Opisał lot szkolny w „Warning Area W–72, 10 miles off the coast of Virginia Beach” (strefie ostrzegawczej W-72, 10 mil od wybrzeża Virginia Beach), podczas którego „two F–18 Super Hornets were split by a UAP” (między dwoma F-18 Super Hornet przeleciał UAP), obiekt „described as a dark gray or a black cube inside of a clear sphere” (opisany jako ciemnoszary albo czarny sześcian wewnątrz przezroczystej kuli), który „came within 50 feet of the lead aircraft” (zbliżył się na 50 stóp do samolotu prowadzącego); „Our squadron submitted a safety report” (nasza eskadra złożyła raport bezpieczeństwa; s. 10). Nie podał daty. Spośród raportów VFA-11 w czytelni niebezpieczne zbliżenia zapisują te z 27 czerwca 2013 r. i z 27 kwietnia 2014 r., z obiektem „approximately the size and shape of a drone or missile” (mniej więcej wielkości i kształtu drona albo pocisku) i z „balloon like object” (obiektem podobnym do balonu); żaden nie wspomina sześcianu ani kuli (nasze odczytanie).

O częstości mówił w kategoriach odpraw, nie liczby obserwacji: „Soon these encounters became so frequent that aircrew would discuss the risk of UAP as part of their regular preflight briefs.” (wkrótce te spotkania stały się tak częste, że załogi omawiały ryzyko UAP na zwykłych odprawach przed lotem; s. 11). W pisemnym oświadczeniu: „The sightings were so frequent that they became part of daily briefs.” (obserwacje były tak częste, że weszły do codziennych odpraw). Zapytany o innych pilotów, powiedział, że „in the 2014 to 2015 time period, anyone that had upgraded their radar systems were seeing these objects” (w latach 2014–2015 każdy, kto miał zmodernizowany radar, widział te obiekty; s. 17). Nie nazywa radaru i nie nazywa go żaden dokument, który da się otworzyć.

Office of Naval Intelligence umieściło „near daily incursions” (niemal codzienne wtargnięcia) w briefingach zespołu zadaniowego z 27 lutego i 11 marca 2020 r.: „Initial Effort: Standardize and ‚De-Stigmatize’ Reporting of near daily incursions” (pierwszy krok: ujednolicić i odstygmatyzować zgłaszanie niemal codziennych wtargnięć). Slajd nie podaje ani regionu, ani roku.

Co Marynarka Wojenna powiedziała później

  • 23 kwietnia 2019 r. Marynarka Wojenna odpowiedziała na pytanie prasy: „There have been a number of reports of unauthorized and/or unidentified aircraft entering various military-controlled ranges and designated air space in recent years.” (w ostatnich latach było wiele zgłoszeń o nieuprawnionych lub niezidentyfikowanych statkach powietrznych wlatujących na różne poligony kontrolowane przez wojsko i w wyznaczoną przestrzeń powietrzną) oraz „A new message to the fleet that will detail the steps for reporting is in draft.” (nowy komunikat dla floty, opisujący kolejne kroki zgłaszania, jest w przygotowaniu).
  • Następnego dnia Jay Stratton napisał w wewnętrznym e-mailu w sprawie zapytania Washington Post: „The wide proliferation and availability of inexpensive unmanned aerial systems (UAS) such as commercially available quadcopters has increasingly made airspace de-confliction an issue for our aviators.” (szerokie rozpowszechnienie i dostępność tanich bezzałogowych systemów powietrznych, UAS, takich jak dostępne w handlu kwadrokoptery, sprawiły, że rozdzielanie ruchu w przestrzeni powietrznej staje się dla naszych lotników coraz większym problemem) oraz „Based on this increased airspace complexity, US Navy aircrew were provided with reporting instructions in order to determine the frequency and location of any UAS operating in our training areas.” (z powodu tej większej złożoności przestrzeni powietrznej załogi Marynarki Wojennej otrzymały instrukcje zgłaszania, by ustalić częstość i położenie UAS operujących w naszych strefach szkolnych).
  • Po briefingu Office of Naval Intelligence dla senatora Warnera 19 czerwca 2019 r. sprawozdanie Marynarki Wojennej zapisuje, że senator „Directly asked if the Navy is seeing more of less [sic] of these objects now (2019) than in the 2014 to 2015 timeframe when reporting of these objects first began.” (zapytał wprost, czy Marynarka widzi teraz, w 2019 r., więcej czy mniej tych obiektów niż w latach 2014–2015, kiedy zaczęto je zgłaszać).
  • Briefing Office of Naval Intelligence z 11 marca 2020 r.: „Within the Task Force we refer to these UAPs as ‚Range Foulers’.” (w zespole zadaniowym nazywamy te UAP „Range Foulers”, czyli intruzami na poligonie) oraz „They are RADAR/IR Significant and visible to the human eye.” (są widoczne dla radaru i w podczerwieni oraz dla ludzkiego oka).
  • ODNI w 2021 r.: „No standardized reporting mechanism existed until the Navy established one in March 2019.” (do marca 2019 r., gdy wprowadziła go Marynarka Wojenna, nie było ujednoliconego mechanizmu zgłaszania).

Żaden z tych dokumentów nie wymienia raportów z W-72 ani nie wiąże z nimi mechanizmu zgłaszania (nasze odczytanie).

Theodore Roosevelt

Do tej wersji sprawa nosiła tytuł „Roosevelt / East Coast”. Spośród dokumentów, które da się otworzyć, lotniskowiec wymieniają dwa. E-mail Marynarki Wojennej z 9 maja 2019 r.: „A VT-9 instructor pilot has been contacted by NYT and A&E about a potential UFO sighting which occurred in the Atlantic in 2015. He was flying with his WSO from THEODORE ROOSEVELT when they noticed a flying object that had a heat signature that was unlike any aircraft they had seen.” (z pilotem instruktorem z VT-9 skontaktowały się NYT i A&E w sprawie możliwej obserwacji UFO nad Atlantykiem w 2015 r.; leciał ze swoim WSO z THEODORE ROOSEVELT, gdy zauważyli latający obiekt o sygnaturze cieplnej niepodobnej do żadnego statku powietrznego, jaki widzieli). I raport niezależnego zespołu NASA do spraw UAP z 2023 r., o nagraniu GOFAST: „A well-known UAP event is the ‚GoFast’ video, recorded by navy aviators from the USS Theodore Roosevelt.” (znanym zdarzeniem UAP jest nagranie GoFast, zarejestrowane przez lotników marynarki z USS Theodore Roosevelt; s. 28). Raporty zagrożeń z W-72 nie wymieniają żadnego lotniskowca. Dwa nagrania Marynarki Wojennej ze stycznia 2015 r. to w tej bazie osobne sprawy, GIMBAL i GOFAST.

Dlaczego taka ocena

Świadkowie: 4. Załogi trzech eskadr we własnych raportach zagrożenia, dwie załogi razem 24 kwietnia 2014 r. i pilot VFA-11 pod przysięgą w 2023 r. (s. 10). Nie 5: nikt z załóg nie jest wymieniony z nazwiska.

Radar: 3. W pięciu z siedmiu raportów radar samego samolotu trzymał ślad przy prędkości od 0,0 do 0,1 Macha, na wysokości od 11 000 do 19 000 stóp; 23 kwietnia 2014 r. załoga użyła „multiple on-board sensors to verify that HUAD1 and HUAD2 were small IR significant objects and not false radar track files” (kilku sensorów pokładowych, by sprawdzić, że HUAD1 i HUAD2 to małe obiekty widoczne w podczerwieni, a nie fałszywe ślady radarowe; VFA-11). Nie więcej: nie da się otworzyć żadnych danych radaru, a radar ośrodka kontroli, w raportach, które o nim wspominają, niczego nie widział.

Optyka: 0. Raporty opisują wykrycia w podczerwieni, ale nie da się otworzyć żadnego obrazu.

Ślad fizyczny: 0. Brak.

Wielokanałowość: 3. Radar, podczerwień i wzrok w tych samych raportach: 23 kwietnia 2014 r. radar i FLIR na tych samych obiektach, a 24 kwietnia w dwóch samolotach „a stable radar trackfile as well as a steady CATM-9X track” (stały ślad radarowy i stały namiar CATM-9X), choć żadna z załóg nie zobaczyła obiektu.

Dokumentacja: 4. Siedem formalnych raportów zagrożenia z uwagami dowódców i późniejsza korespondencja Marynarki. Nie 5: raporty zachowały się w wydrukach z 29 maja 2019 r., jeden nie podaje godziny, pozycji ani opisu zdarzenia, a inny ukrywa pozycję.

Anomalność: 3. Ślady radarowe przy „0.0 Mach” (prędkości 0,0 Macha) na wysokości 15 000 i 12 000 stóp, o których załoga sprawdziła, że nie są fałszywe, i obiekty, które przeleciały przez pole widzenia FLIR „at a high speed” (z dużą prędkością; 23 kwietnia 2014). Przeciw temu: raporty podają jako przyczynę obiekty operujące „without coordination” (bez koordynacji), a raport z 27 kwietnia 2014 r. opisuje niebezpieczne zbliżenie z „balloon like object” (obiektem podobnym do balonu).

Dane dzisiaj: 2. Raporty da się otworzyć; danych radaru ani podczerwieni z żadnego z siedmiu zdarzeń już nie.

Ocena łączna wynosi 2,3: klasa C, istotne luki.

Co by to rozstrzygnęło

Dane radarowe i z podczerwieni eskadr z dni raportów, taśmy radarowe FACSFAC (27 czerwca 2013 r. ośrodek „reviewed radar tapes and no aircraft was indentified [sic] or noted in the area”, czyli przejrzał taśmy radarowe i nie zidentyfikował ani nie odnotował w rejonie żadnego statku powietrznego) oraz liczby zgłoszeń z W-72 przed modernizacją radarów opisaną przez Gravesa i po niej. Żadnego z nich nie da się otworzyć.


← Wszystkie akta