14 programów · 12 z dostępem publicznym
Anglojęzyczna literatura o UAP opiera się prawie wyłącznie na Blue Book. Tymczasem Francja prowadzi publiczną bazę, Włochy nieprzerwany rejestr od 1978 r., Chile publikuje rozstrzygnięcia, a pierwsze poważne dochodzenie państwowe przeprowadziła Szwecja — w 1946 r.
United States Air Force
Największy historyczny korpus na świecie. Zbiór obejmuje akta spraw, mikrofilmy, fotografie, filmy i materiały administracyjne, zdigitalizowane przez National Archives. Uwaga na definicję: „unidentified” znaczy „nie ustalono na podstawie dostępnych informacji”, nie „potwierdzono nieziemskie”.
Wolumen: 12 618 zgłoszeń, 701 „unidentified”
Department of Defense
Najważniejsza zmiana metodologiczna od czasów Blue Book: AARO rozbija dawną kategorię „unidentified” na trzy osobne — rozwiązane, nierozstrzygnięte z powodu braku danych oraz wymagające dalszej analizy. To rozróżnienie zmienia sposób liczenia całej dziedziny.
Wolumen: Ponad tysiąc spraw w zasobie; setki nowych zgłoszeń rocznie
CNES — francuska agencja kosmiczna
Najlepiej ustrukturyzowany publiczny zbiór na świecie. Klasyfikacja czteropoziomowa: A — zidentyfikowane, B — prawdopodobnie zidentyfikowane, C — brak wystarczających danych, D — niewyjaśnione po dochodzeniu. Kategoria D obejmuje ok. 3% zbioru i dzieli się dodatkowo na D1 i D2 według konsystencji materiału.
Wolumen: Ponad 3300 przypadków w publicznej bazie
Ministry of Defence
Poważny problem archiwalny: do 1967 r. część dokumentacji UFO była niszczona w pięcioletnich odstępach, więc wiele starszych materiałów nie istnieje. Zbiór po 1970 r. jest znacznie kompletniejszy. Statystyki zgłoszeń pokazują wyraźną wrażliwość na uwagę mediów.
Wolumen: Kilkadziesiąt tysięcy stron udostępnionych partiami
Aeronautica Militare
Jedno z niewielu państw, które przypisało zadanie konkretnej instytucji i nigdy tego nie odwołało. Dzięki temu istnieje jednolicie prowadzony rejestr obejmujący prawie pół wieku — zasób jakościowo porównywalny z GEIPAN i niemal całkowicie pominięty przez anglojęzyczną literaturę.
Wolumen: Nieprzerwany rejestr od 1978 r.
DGAC — chilijski urząd lotnictwa cywilnego
Nie organizacja ufologiczna, lecz komórka państwowego urzędu lotnictwa. Wymaga do analizy materiałów oryginalnych, nie zrzutów ekranu z komunikatorów, które niszczą dane potrzebne do badania. To standard, którego powinna wymagać cała dziedzina.
Wolumen: Publikowane rozstrzygnięcia spraw, także współczesnych
Department of Transport, DND, National Research Council
Project Magnet jest często cytowany jako dowód, że rząd Kanady uznawał pozaziemskie pochodzenie UFO. To nadinterpretacja: taka była osobista teza prowadzącego program Wilberta Smitha, nie stanowisko państwa. Program zamknięto bez rozstrzygających rezultatów. Od 1968 r. zgłoszenia gromadziła NRC.
Wolumen: Tysiące raportów, zdjęć, szkiców i map
Royal Australian Air Force
Wzorowy przykład zdyscyplinowanej procedury: standardowy formularz z listą hipotez do kolejnego odhaczenia, gdzie „flying saucer” jest jedną z rubryk, a nie wnioskiem. Dokładnie tak pracują dziś GEIPAN i AARO.
Wolumen: Kilka tysięcy formularzy i raportów
Szwedzkie siły zbrojne / FOI
Pierwsze poważne państwowe dochodzenie w sprawie UAP w historii — rok przed obserwacją Kennetha Arnolda. To przesuwa właściwą datę początkową całej dziedziny z 1947 na 1946.
Wolumen: Wielotysięczny zbiór dokumentów od 1946 r.
Ministerio de Defensa / Ejército del Aire
Hiszpania przeprowadziła jedno z najbardziej uporządkowanych odtajnień w Europie i udostępniła akta w cyfrowej bibliotece resortu obrony. Zasób praktycznie nietknięty przez badaczy anglojęzycznych.
Wolumen: 80 spraw, ok. 1900 stron dokumentacji wojskowej
Força Aérea Brasileira / Arquivo Nacional
Brazylia jest jedynym państwem, które skierowało jednostkę wojskową w teren z zadaniem systematycznego dokumentowania UAP (Operação Prato) i jedynym, którego minister publicznie potwierdził wielokrotne przechwycenia w ciągu dni od zdarzenia (1986). Zespół należy do najczęściej odwiedzanych w Archiwum Narodowym.
Wolumen: 743 jednostki w zespole OVNI Archiwum Narodowego, 1952–2016
Konsorcjum uczelni (m.in. Østfold University College)
Jedyny program na świecie badający UAP jako powtarzalne zjawisko fizyczne, a nie jako zbiór zdarzeń historycznych. Automatyczna stacja pomiarowa rejestruje dolinę w sposób ciągły. Metodologicznie najbardziej zaawansowana inicjatywa w całej dziedzinie.
Wolumen: Dane ekspedycji 1984 oraz ciągły monitoring automatyczny od 1998 r.
Belgijskie siły powietrzne / SOBEPS
Rzadki przypadek współpracy sił powietrznych z cywilnym stowarzyszeniem badawczym przy analizie. Zapisy radarowe F-16 są jednym z najważniejszych zbiorów danych w historii dziedziny — i jednym z najczęściej błędnie interpretowanych.
Wolumen: Zapisy radarowe F-16, raporty żandarmerii, tysiące zgłoszeń
Ministerstwo Obrony i Akademia Nauk ZSRR
Program powstał po fali wywołanej zjawiskiem nad Pietrozawodskiem. Znacząca część zgłoszeń została powiązana ze startami rakiet z kosmodromów — czyli z tajnymi programami własnego państwa. To najlepsza ilustracja mechanizmu, który generuje UAP bez udziału czegokolwiek nieznanego.
Wolumen: Ok. 3000 zgłoszeń wg późniejszych relacji uczestników