16 programów · 14 z dostępem publicznym
Anglojęzyczna literatura o UAP opiera się prawie wyłącznie na Blue Book. Tymczasem Francja prowadzi publiczną bazę, Włochy nieprzerwany rejestr od 1978 r. Chile publikuje rozstrzygnięcia, a pierwsze poważne dochodzenie państwowe przeprowadziła Szwecja, w 1946 r.
United States Air Force
Największy historyczny korpus na świecie. Zbiór obejmuje akta spraw, mikrofilmy, fotografie, filmy i materiały administracyjne, zdigitalizowane przez National Archives. Uwaga na definicję: „unidentified” znaczy „nie ustalono na podstawie dostępnych informacji”, nie „potwierdzono nieziemskie”.
Department of Defense
Najważniejsza zmiana metodologiczna od czasów Blue Book: AARO rozbija dawną kategorię „unidentified” na trzy osobne, rozwiązane, nierozstrzygnięte z powodu braku danych oraz wymagające dalszej analizy. To rozróżnienie zmienia sposób liczenia całej dziedziny.
Department of War
Największe udostępnienie zasobu w tej dziedzinie od czasu digitalizacji Blue Book. Transze mieszają akta Departamentu Wojny z lat 1947–1948 z niedawnymi nagraniami AARO i protokołami przesłuchań FBI. Warto być tu precyzyjnym: agencje publikują akta, które miały, a nie wnioski o tym, co z tych akt wynika. Nic z dotychczas opublikowanych materiałów nie stwierdza pochodzenia nieludzkiego, a opisy AARO przy nagraniach mówią, co zgłoszono, nie co ustalono.
National Archives and Records Administration
Powstała na mocy ustawy budżetowej obronnej z 2024 r., która zobowiązuje agencje federalne do przekazywania cyfrowych kopii akt UAP do archiwum państwowego. Strukturalnie to trwalszy z dwóch kanałów amerykańskich: PURSUE jest programem publikacyjnym prowadzonym przez resort, który te akta trzyma, a RG 615 archiwum z ustawowym obowiązkiem przejęcia. Program publikacyjny kończy się razem z administracją, obowiązek archiwalny jest trudniejszy do odwrócenia.
CNES, francuska agencja kosmiczna
Najlepiej ustrukturyzowany publiczny zbiór na świecie. Klasyfikacja czteropoziomowa: A, zidentyfikowane, B, prawdopodobnie zidentyfikowane, C, brak wystarczających danych, D, niewyjaśnione po dochodzeniu. Kategoria D obejmuje ok. 3% zbioru i dzieli się dodatkowo na D1 i D2 według konsystencji materiału.
Ministry of Defence
Poważny problem archiwalny: do 1967 r. część dokumentacji UFO była niszczona w pięcioletnich odstępach, więc wiele starszych materiałów nie istnieje. Zbiór po 1970 r. jest znacznie kompletniejszy. Statystyki zgłoszeń pokazują wyraźną wrażliwość na uwagę mediów.
Aeronautica Militare
Jedno z niewielu państw, które przypisało zadanie konkretnej instytucji i nigdy tego nie odwołało. Dzięki temu istnieje jednolicie prowadzony rejestr obejmujący prawie pół wieku, zasób jakościowo porównywalny z GEIPAN i niemal całkowicie pominięty przez anglojęzyczną literaturę.
DGAC, chilijski urząd lotnictwa cywilnego
Nie organizacja ufologiczna, lecz komórka państwowego urzędu lotnictwa. Wymaga do analizy materiałów oryginalnych, nie zrzutów ekranu z komunikatorów, które niszczą dane potrzebne do badania. To standard, którego powinna wymagać cała dziedzina.
Department of Transport, DND, National Research Council
Project Magnet jest często cytowany jako dowód, że rząd Kanady uznawał pozaziemskie pochodzenie UFO. To nadinterpretacja: taka była osobista teza prowadzącego program Wilberta Smitha, nie stanowisko państwa. Program zamknięto bez rozstrzygających rezultatów. Od 1968 r. zgłoszenia gromadziła NRC.
Royal Australian Air Force
Wzorowy przykład zdyscyplinowanej procedury: standardowy formularz z listą hipotez do kolejnego odhaczenia, gdzie „flying saucer” jest jedną z rubryk, a nie wnioskiem. Dokładnie tak pracują dziś GEIPAN i AARO.
Szwedzkie siły zbrojne / FOI
Pierwsze poważne państwowe dochodzenie w sprawie UAP w historii, rok przed obserwacją Kennetha Arnolda. To przesuwa właściwą datę początkową całej dziedziny z 1947 na 1946.
Ministerio de Defensa / Ejército del Aire
Hiszpania przeprowadziła jedno z najbardziej uporządkowanych odtajnień w Europie i udostępniła akta w cyfrowej bibliotece resortu obrony. Zasób praktycznie nietknięty przez badaczy anglojęzycznych.
Força Aérea Brasileira / Arquivo Nacional
Brazylia jest jedynym państwem, które skierowało jednostkę wojskową w teren z zadaniem systematycznego dokumentowania UAP (Operação Prato) i jedynym, którego minister publicznie potwierdził wielokrotne przechwycenia w ciągu dni od zdarzenia (1986). Zespół należy do najczęściej odwiedzanych w Archiwum Narodowym.
Konsorcjum uczelni (m.in. Østfold University College)
Jedyny program na świecie badający UAP jako powtarzalne zjawisko fizyczne, a nie jako zbiór zdarzeń historycznych. Automatyczna stacja pomiarowa rejestruje dolinę w sposób ciągły. Metodologicznie najbardziej zaawansowana inicjatywa w całej dziedzinie.
Belgijskie siły powietrzne / SOBEPS
Rzadki przypadek współpracy sił powietrznych z cywilnym stowarzyszeniem badawczym przy analizie. Zapisy radarowe F-16 są jednym z najważniejszych zbiorów danych w historii dziedziny i jednym z najczęściej błędnie interpretowanych.
Ministerstwo Obrony i Akademia Nauk ZSRR
Program powstał po fali wywołanej zjawiskiem nad Pietrozawodskiem. Znacząca część zgłoszeń została powiązana ze startami rakiet z kosmodromów, czyli z tajnymi programami własnego państwa. To najlepsza ilustracja mechanizmu, który generuje UAP bez udziału czegokolwiek nieznanego.