Akta / gofast-2015
GOFAST
Nagranie w podczerwieni Marynarki Wojennej USA ze stycznia 2015 r., na którym mały obiekt zdaje się pędzić nisko nad oceanem. AARO umieszcza go na wysokości około 13 000 stóp i nie znajduje „no anomalous performance characteristics” (żadnych anomalnych osiągów), ale „cannot definitively identify the object” (nie potrafi jednoznacznie zidentyfikować obiektu)
W styczniu 2015 r. załoga F/A-18F Marynarki Wojennej USA nagrała czujnikiem podczerwieni mały obiekt, który zdaje się pędzić nisko nad oceanem; Departament Obrony udostępnił ten fragment w 2020 r. W rozstrzygnięciu z lutego 2025 r. AARO wyliczyło z liczb na ekranie, że obiekt leciał na wysokości około 13 000 stóp, i oceniło „with high confidence that the object did not move at anomalous speeds” (z dużą pewnością, że obiekt nie poruszał się z anomalnymi prędkościami). Wrażenie prędkości przypisuje „motion parallax” (paralaksie ruchu). Zespół NASA doszedł do tej samej wysokości w 2023 r. AARO dodaje: „AARO cannot definitively identify the object, but it displayed no anomalous performance characteristics.” (AARO nie potrafi jednoznacznie zidentyfikować obiektu, ale nie wykazywał on anomalnych osiągów).
Oficjalne stanowisko
AARO, rozstrzygnięcie z 6 lutego 2025 r.: „AARO cannot definitively identify the object, but it displayed no anomalous performance characteristics.” (AARO nie potrafi jednoznacznie zidentyfikować obiektu, ale nie wykazywał on anomalnych osiągów) oraz „The object’s apparent high speed is attributable to motion parallax.” (pozorna duża prędkość obiektu wynika z paralaksy ruchu). Niezależny zespół NASA, 2023 r.: „the impression of rapid motion is at least partly due to the high velocity of the sensor, coupled with the parallax effect” (wrażenie szybkiego ruchu wynika przynajmniej częściowo z dużej prędkości czujnika i z paralaksy; s. 28). Departament Obrony, udostępniając nagranie w 2020 r., napisał, że Marynarka Wojenna uznała je za swoje; to nie identyfikuje obiektu.
Hipotezy alternatywne
- Mały obiekt dryfujący z wiatrem, jak sugeruje zespół NASA: „This further supports the conjecture that the object is most likely drifting with the wind.” (to dodatkowo wspiera przypuszczenie, że obiekt najpewniej dryfuje z wiatrem; s. 28). Jego oszacowanie, około 40 mph, pomija wiatr działający na samolot. AARO, uwzględniając wiatr, podaje prędkości od 72 do 161 mph, zależnie od kursu obiektu względem wiatru, przy wietrze na wysokości obiektu 69 mph, i zauważa, że „there is a range of winds where the object is moving generally at windspeed and in the direction of the wind” (jest zakres wiatrów, przy których obiekt porusza się mniej więcej z prędkością i w kierunku wiatru).
- Coś mniej więcej wielkości „a small drone or bird” (małego drona albo ptaka). AARO pisze, że „could not determine the object’s size due to the video’s low resolution and the range from the sensor to the object” (nie mogło ustalić rozmiaru obiektu z powodu niskiej rozdzielczości nagrania i odległości od czujnika), ale analiza pikseli przeprowadzona przez jednego z jego partnerów „suggested the object was one meter or less in size - comparable to a small drone or bird” (wskazała, że obiekt miał metr albo mniej, czyli był porównywalny z małym dronem albo ptakiem).
Co da się otworzyć
- Nagranie „3 - GOFAST.wmv” w czytelni FOIA Marynarki Wojennej: 34,5 sekundy z dźwiękiem (nasz pomiar). Departament Obrony udostępnił je razem z dwoma innymi nagraniami Marynarki Wojennej 27 kwietnia 2020 r. i datuje je na styczeń 2015 r.
- Rozstrzygnięcie AARO z 6 lutego 2025 r. i jego dodatek A, który przeprowadza obliczenia krok po kroku.
- Raport końcowy niezależnego zespołu NASA do spraw UAP (2023), którego strona 28 analizuje nagranie.
- Slajd AARO o tej sprawie dla senackiej podkomisji, 19 listopada 2024 r.: „Event: In January 2015, U.S. Navy aircraft recorded an object appearing to travel at high speeds close to the ocean surface off Florida’s east coast.” (zdarzenie: w styczniu 2015 r. samolot Marynarki Wojennej USA nagrał obiekt, który zdawał się lecieć z dużą prędkością tuż nad powierzchnią oceanu u wschodniego wybrzeża Florydy).
Co dają liczby na ekranie
AARO wylicza, co pokazuje ekran: „The range (distance) from the FLIR sensor to the target.” (odległość od czujnika FLIR do celu), „The FLIR camera’s azimuth (left-right angle) and elevation (up-down angle).” (azymut i elewację kamery FLIR) oraz „The aircraft’s altitude, speed, and tilt (bank angle).” (wysokość, prędkość i przechył samolotu). Z samych kątów i odległości umieszcza obiekt na wysokości około 13 000 stóp: „There is high confidence in this result as it required only the sensor pointing angles and range to target.” (ten wynik jest bardzo pewny, bo wymaga tylko kątów nakierowania czujnika i odległości do celu). Zespół NASA doszedł do tej samej wysokości.
Prędkość jest mniej pewna. NASA na odcinku 22 sekund wyliczyła „an average speed of 40 mph. This is a typical wind speed at 13,000 feet.” (średnią prędkość 40 mph, typową prędkość wiatru na wysokości 13 000 stóp) i dodała: „Our calculation has neglected wind effects on the aircraft, and thus there is uncertainty in this result.” (nasze obliczenie pomija wpływ wiatru na samolot, więc wynik jest niepewny; s. 28). Slajd AARO z 2024 r. podaje „approximately 45 mph / 39 knots” (około 45 mph, czyli 39 węzłów) przy wietrze „approximately 60 knots at 13,000 feet” (około 60 węzłów na 13 000 stóp). Rozstrzygnięcie z 2025 r. idzie dalej: „The object’s speed ranged from about 32 m/s (72 mph) to 72 m/s (161 mph) depending on its heading relative to the wind.” (prędkość obiektu wynosiła od około 32 m/s, 72 mph, do 72 m/s, 161 mph, zależnie od jego kursu względem wiatru). Wyjaśnia, dlaczego podaje przedział: „The aircraft’s exact location and heading (compass direction) during the recording are unknown.” (dokładne położenie i kurs samolotu podczas nagrania nie są znane) oraz „AARO could not calculate a single speed or heading for the object because the aircraft’s calculated flight path depends on its exact heading, and the object’s calculated location depends on the aircraft’s location.” (AARO nie mogło wyliczyć jednej prędkości ani kursu obiektu, bo wyliczona trasa samolotu zależy od jego dokładnego kursu, a wyliczone położenie obiektu od położenia samolotu). W żadnej z symulacji obiekt nie poruszał się pod wiatr.
Dlaczego wygląda na szybki
AARO: „The object’s apparent high speed is attributable to motion parallax. Motion parallax is an optical effect that induces an observer to perceive that a stationary or slow-moving object is moving much faster” (pozorna duża prędkość obiektu wynika z paralaksy ruchu, efektu optycznego, przez który obserwator widzi nieruchomy albo powolny obiekt jako znacznie szybszy), gdy patrzy z poruszającej się platformy. NASA: „The video gives an impression of an object skimming above the ocean at a great velocity. But analysis of the numerical information on the display reveals a less extraordinary interpretation.” (nagranie sprawia wrażenie obiektu pędzącego tuż nad oceanem, ale analiza liczb na ekranie prowadzi do mniej niezwykłej interpretacji; s. 28).
Czego nie wiadomo
Czym był obiekt: „AARO cannot definitively identify the object” (AARO nie potrafi jednoznacznie zidentyfikować obiektu). Gdzie dokładnie był: „High confidence analysis of the UAP’s exact position was not possible given a lack of precise positional data from the observing Navy aircraft.” (pewna analiza dokładnego położenia UAP nie była możliwa z braku precyzyjnych danych o położeniu samolotu Marynarki Wojennej; slajd z 2024 r.). AARO pracowało na kopii publicznej, „because the original file and its accompanying metadata are no longer available” (bo oryginalny plik i jego metadane już nie istnieją), i nie zdołało uzyskać relacji załogi. Drugie nagranie Marynarki Wojennej ze stycznia 2015 r., GIMBAL, takiego rozstrzygnięcia nie ma: AARO wymienia je jako nierozwiązane.
Dlaczego taka ocena
Świadkowie: 2. Jedna załoga, bez nazwisk: „AARO sought but was unable to obtain witness accounts from the F/A-18F aircrew.” (AARO starało się o relacje załogi F/A-18F, ale ich nie uzyskało).
Radar: 1. Nie da się otworzyć żadnego zapisu radaru. Jedyną odległością w sprawie jest „The range (distance) from the FLIR sensor to the target.” (odległość od czujnika FLIR do celu) na wyświetlaczu nagrania, z której AARO wyliczyło wysokość (rozstrzygnięcie sprawy, dodatek A).
Optyka: 4. Nagranie w podczerwieni z liczbami na wyświetlaczu, z których AARO wyliczyło wysokość około 13 000 stóp; zespół NASA doszedł do tej samej wysokości. Nie 5: „the original file and its accompanying metadata are no longer available” (oryginalny plik i jego metadane już nie istnieją).
Ślad fizyczny: 0. Brak.
Wielokanałowość: 2. Obraz i liczby na jego wyświetlaczu pochodzą z jednego czujnika; nie da się otworzyć ani drugiego czujnika, ani relacji załogi.
Dokumentacja: 4. Rozstrzygnięcie AARO z rozpisanym dodatkiem, analiza zespołu NASA (s. 28) i slajd AARO dla podkomisji Senatu z 2024 r. Nie 5: nie da się otworzyć żadnego raportu z lotu, a położenie i kurs samolotu są nieznane.
Anomalność: 1. AARO oceniło „with high confidence that the object did not move at anomalous speeds” (z dużą pewnością, że obiekt nie poruszał się z anomalnymi prędkościami) i przypisuje wrażenie prędkości paralaksie ruchu; zostaje tylko to, że „cannot definitively identify the object” (nie potrafi jednoznacznie zidentyfikować obiektu).
Dane dzisiaj: 4. Wysokość może z publicznego klipu przeliczyć każdy, jak zrobiły to AARO i zespół NASA; prędkość pozostaje przedziałem, bo „The aircraft’s exact location and heading (compass direction) during the recording are unknown.” (dokładne położenie i kurs samolotu podczas nagrania nie są znane).
Ocena łączna wynosi 2,2: klasa C, istotne luki.
Co by to rozstrzygnęło
Położenie i kurs samolotu podczas nagrania, oryginalny plik z metadanymi i relacje samej załogi. AARO pisze, że pliku i metadanych już nie ma i że relacji nie zdołało uzyskać.
← Wszystkie akta