Akta / mantell-1948
Śmierć kpt. Thomasa Mantella
Pierwsza ofiara pościgu za UAP
Kapitan Thomas Mantell rozbił się podczas pościgu za dużym, jasnym obiektem obserwowanym również z wieży kontrolnej Godman AAF. Wypadek uczynił z UAP problem bezpieczeństwa lotów, a nie tylko ciekawostkę.
Oficjalne stanowisko
Wczesne wyjaśnienia (Wenus) uznano za niewystarczające; obecnie dominuje identyfikacja jako balon wysokościowy typu Skyhook.
Hipotezy alternatywne
- Balon Skyhook, zgodny z rozmiarem, jasnością, powolnym dryfem i wysokością pułapu.
- Wenus, wyjaśnienie pierwotne, słabo zgodne z opisem rozmiaru kątowego.
Dlaczego przypadek jest „wyjaśniony”, a mimo to ważny
Balon Skyhook wyjaśnia obserwację dobrze: rozmiar, jasność, zachowanie i wysokość się zgadzają, a program był wtedy tajny, więc ani pilot, ani wieża nie mieli podstaw, by go rozpoznać.
Sprawa zostaje w bazie z innego powodu. To pierwszy przypadek, w którym niewiedza o własnym tajnym programie doprowadziła do śmierci pilota. Jeżeli szukamy realnego mechanizmu, przez który UAP staje się problemem bezpieczeństwa państwa, to jest on tutaj i nie wymaga żadnej hipotezy pozaziemskiej.
Lekcja metodologiczna
Pierwsze oficjalne wyjaśnienie (Wenus) było błędne i szybko podważone. Drugie wyjaśnienie okazało się trwałe. Wniosek: szybkie oficjalne wyjaśnienie nie jest z definicji prawdziwe ani z definicji zatajaniem. Bywa po prostu pierwszą hipotezą postawioną przy niepełnych danych.
Podważone nie znaczy porzucone. Studium Air Intelligence Division z 10 grudnia 1948 r., przygotowane razem z Office of Naval Intelligence, opisuje obserwację w Godman z 19 sierpnia 1948 r. i kończy: „The object was determined to be the planet Venus by Mr. Moore, the head astronomer at the University of Louisville, Louisville, Kentucky. It is believed that earlier incidents at Godman Field (reference paragraph 2k, page 12, Appendix ‚C’) may also have been observations of the planet Venus”, czyli obiekt rozpoznał jako Wenus Mr. Moore, główny astronom University of Louisville, a wcześniejsze incydenty w Godman Field (odesłanie do punktu 2k na stronie 12 dodatku C) także mogły być obserwacjami Wenus. Punkt 2k to zdarzenie z 7 stycznia 1948 r.: „a National Guard pilot was killed while attempting to chase an unidentified object up to 30,000 feet”, czyli pilot Gwardii Narodowej zginął, próbując ścigać niezidentyfikowany obiekt na wysokość 30 000 stóp. Studium nie wymienia Mantella z nazwiska.
W liście z 14 marca 1948 r., wpiętym do streszczeń incydentów przesłanych z Wright Field w 1949 r., Norman G. Markham, przedstawiający według własnych słów „a speculation” (spekulację), napisał, że „Something like a ‚flying disc’ was pursued by one Lt. Mantell and two other pilots” (coś w rodzaju latającego dysku ścigał niejaki por. Mantell z dwoma innymi pilotami), i „in this connection” (w tym kontekście) wspomniał o „the deaths of two military officers” (śmierci dwóch oficerów), którzy mieli wieźć dowody rzeczowe z latających dysków, z których jeden „was said to have met with some kind of accident over Maury Island” (miał ulec jakiemuś wypadkowi nad Maury Island); to spekulacja Markhama, a akta niczego tych dwóch spraw nie łączą (zob. Odłamki z Maury Island).
← Wszystkie akta