Obserwacja Kennetha Arnolda

Co zawiera teczka

Papiery Project Blue Book o tej sprawie tworzą jedną jednostkę w katalogu National Archives, „Mt. Rainer, Washington, June 1947” (NAID 28929152, 61 obrazów). Są wśród nich:

• karta sprawy (obraz 1), niedatowane podsumowanie w dwóch przepisach (obrazy 13 oraz 9 i 3) i formularz incydentu 17 z opisem (obrazy 18–19);
• dalekopis Air Materiel Command z 10 lipca 1947 r. i telegram Arnolda z 12 lipca 1947 r. (obrazy 16–17);
• notatka agenta CIC, który rozmawiał z Arnoldem 12 lipca 1947 r. (obraz 31), i własna pisemna relacja Arnolda z rysunkiem (obrazy 35–41);
• analiza J. Allena Hynka i podpisana przez niego notka (obrazy 5, 6, 2 i 10) oraz strony raportu Project Grudge (obrazy 4, 7–8 i 12);
• wycinki prasowe, w większości z czerwca i lipca 1947 r. (obrazy 53–61), oraz szpalty próbne z nagłówkiem „THE WORLD OF FLYING SAUCERS” (świat latających spodków) z dwiema stronami tej samej książki (obrazy 44 i 47–50).

Indeks Blue Book wymienia sprawę na obrazie 12 jednostki NAID 28921348. Teczka FBI 62-HQ-83894 zawiera raport Fourth Air Force z 18 lipca 1947 r. z niezaczernioną kopią notatki CIC i relacji Arnolda (Section 2, s. 159–167).

Obserwacja w relacji Arnolda

Arnold napisał relację na prośbę Wright Field. 10 lipca 1947 r. Air Materiel Command podziękowało mu „FOR PHOTO, BIOGRAPHICAL MATERIAL, AND FULL ACCOUNT OF UNIDENTIFIED AIRCRAFT INCIDENT” (za zdjęcie, materiały biograficzne i pełną relację o zdarzeniu z niezidentyfikowanymi maszynami; obraz 16), a 12 lipca on sam zatelegrafował: „THIS REPORT WAS SENT TO YOU AT REQUEST SOME DAYS AGO.” (raport wysłano wam na prośbę kilka dni temu; obraz 17). 12 lipca dał agentowi CIC „a written report of exactly what he had seen” (pisemny raport o tym, co dokładnie widział), dołączony do notatki agenta jako Exhibit A (obraz 31). Kopia w teczce Blue Book (obrazy 35–41) nie ma daty; kopia FBI ma nagłówek „BY KENNETH ARNOLD” (autor: Kenneth Arnold; Section 2, s. 164–167).

Zaczyna się od zdania: „The following story of what I observed over the Cascade mountains, as impossible as it may seem, is positively true.” (poniższa historia tego, co widziałem nad Górami Kaskadowymi, choć może wydawać się niemożliwa, jest całkowicie prawdziwa; obraz 35). Po błysku na samolocie: „I looked to the left and the north of Mt. Rainier where I observed a chain of nine peculiar looking aircraft flying from north to south at approximately 9,500 foot elevation” (spojrzałem w lewo i na północ od Mt. Rainier, gdzie zobaczyłem łańcuch dziewięciu dziwnie wyglądających maszyn lecących z północy na południe na wysokości około 9500 stóp; obraz 36). Ocenił, że są od niego „twenty to twenty-five miles” (dwadzieścia do dwudziestu pięciu mil; obraz 37), zmierzył grzbiet między Mount Rainier a Mount Adams, który mijał łańcuch, na „approximately five miles” (około pięciu mil), i przelot między obiema górami na „one minute and forty-two seconds” (minutę i czterdzieści dwie sekundy; obraz 38). Cała obserwacja trwała „around two and one-half or three minutes” (około dwóch i pół albo trzech minut; obrazy 38–39). O tym, co widział, napisał: „it is just as much a mystery to me as it is to the rest of the world.” (jest to dla mnie taką samą zagadką jak dla reszty świata; obraz 41).

Kształt i ruch, jego słowami

• Kształt. Nazywa je „saucer like objects” (obiektami podobnymi do spodków; obraz 38) i pisze: „when the sun reflected from one or two or three of these units, they appeared to be completely round” (gdy słońce odbijało się od jednego, dwóch albo trzech z nich, wydawały się zupełnie okrągłe; obraz 39). W locie poziomym „they were just a black thin line” (były tylko cienką czarną linią; teczka FBI, Section 2, s. 166). Rysunek pokazuje inny zarys: „They seemed longer than wide, their thickness was about 1/20th of their width” (wydawały się dłuższe niż szersze, a ich grubość wynosiła około 1/20 szerokości), z dopiskami „Mirror Bright” (lśniące jak lustro) i „They did not appear to me to whirl or spin but seemed in fixed position, traveling as I have made drawing.” (nie wydawało mi się, że wirują ani się obracają, lecz że lecą w stałym położeniu, tak jak narysowałem; obraz 41).
• Ruch. „They flew like many times I have observed geese to fly in a rather diagonal chain-like line as if they were linked together.” (leciały tak, jak wiele razy widziałem lecące gęsi, raczej ukośną linią jak łańcuch, jakby były ze sobą połączone). Trzymały kierunek, „but rather swerved in and out of the high mountain peaks” (ale raczej kluczyły między wysokimi szczytami), a on widział, jak „flip and flash in the sun” (przechylają się i błyskają w słońcu; obraz 37). „I thought it was very peculiar that I couldn’t find their tails” (wydało mi się bardzo dziwne, że nie widzę ich usterzenia; obraz 36).
• Za co je wziął. „I am convinced in my own mind that they were some type of airplane, even though they didn’t conform with the many aspects of the conventional type of planes that I know.” (jestem przekonany, że był to jakiś typ samolotu, choć nie pasowały do wielu cech znanych mi zwykłych samolotów; obraz 39).

Formularz i prędkość

Formularz incydentu 17 zapisuje „Time in sight 2-1/2 to 3 minutes” (czas obserwacji od 2,5 do 3 minut), „Size Approximately that of DC-4 - 45 to 50 ft” (rozmiar mniej więcej jak DC-4, od 45 do 50 stóp) i „Shape Approximately circular” (kształt mniej więcej okrągły; obraz 18). Jego opis mówi: „Clocked speed and found it to be approximately 150 MPH.” (zmierzył prędkość i wyszło mu około 150 mil na godzinę; obraz 19). To nie zgadza się z relacją, według której obiekty przeleciały od Mount Rainier do Mount Adams w minutę i czterdzieści dwie sekundy; analiza Hynka podaje tę prędkość jako „approximately 1700 MPH” (około 1700 mil na godzinę; obraz 2). Akta tej różnicy nie wyjaśniają. Karta sprawy podaje, że obiekty leciały „heading west” (na zachód; obraz 1); relacja i formularz mówią, że z północy na południe (obrazy 18, 36).

Skąd w aktach bierze się „spodek”

Słów o spodku odbijającym się od wody nie ma w relacji Arnolda. Pojawiają się w dwóch miejscach:

• W niedatowanym podsumowaniu Blue Book, które powołuje się na rozmowę nieobecną w teczce: „In a subsequent interview Mr. [zaczernione] described the objects as appearing like saucers skipping on water. This description was shortened to ‚Flying Saucers’ by newspaper men and resulted in the popular use of this term.” (w późniejszym wywiadzie pan o zaczernionym nazwisku opisał obiekty jako podobne do spodków odbijających się od wody; dziennikarze skrócili ten opis do latających spodków, co upowszechniło ten termin; obraz 13).
• W szpaltach książki, które nie podają źródła: „Talking with a reporter that evening, Arnold said that the objects ‚flew like a saucer would if you skipped it across the water.’” (rozmawiając tego wieczoru z reporterem, Arnold powiedział, że obiekty leciały tak, jak leciałby spodek puszczony kaczką po wodzie; obraz 47).

Najwcześniejsza prasa w teczce przypisuje mu opis kształtu. Associated Press w „The Dayton Daily News” z 26 czerwca 1947 r.: „Arnold described the objects as ‚flat like a pie pan,’ and so shiny that they reflected the sun like a mirror.” (Arnold opisał obiekty jako płaskie jak forma do ciasta i tak lśniące, że odbijały słońce jak lustro), z ruchem „like the tail of a kite” (jak ogon latawca; obraz 57). Wycinek datowany ręcznie June 27, 1947: „nine saucer-shaped, shiny objects dipping and skimming through the sky between Mt. Rainier and Mt. Adams” (dziewięć lśniących obiektów w kształcie spodków, nurkujących i ślizgających się po niebie między Mt. Rainier a Mt. Adams; obraz 61).

Air Materiel Command napisało o wpływie sprawy: „There are strong indications that this report and its attendant publicity is largely responsible for subsequent reports.” (są mocne przesłanki, że ten raport i towarzyszący mu rozgłos w dużej mierze odpowiadają za późniejsze zgłoszenia; obraz 4). Project Grudge dodaje, że dwa z pozostałych niewyjaśnionych zgłoszeń „would not have been made had the witnesses not read of the Mt. Ranier incident (Incident No. 17)” (nie zostałyby złożone, gdyby świadkowie nie przeczytali o zdarzeniu przy Mt. Rainier, incydent nr 17; obraz 12).

Co akta mówią o własnej etykiecie

Karta sprawy kończy się wnioskiem „Other (MIRAGE)” (inne, miraż), a indeks Blue Book ma wpis „24 Mt Ranier, Washington ... Other (MIRAGE)” (NAID 28921348, obraz 12). Niedatowane podsumowanie: „It is the Air Force conclusion that the objects of this sighting were due to a mirage.” (wnioskiem lotnictwa jest, że obiekty tej obserwacji były mirażem; obraz 13). Wywodzi to z tego, co Arnold napisał o powietrzu: jego stwierdzenie „concerning how smooth and crystal clear the air was is an indication of very stable conditions” (o tym, jak spokojne i krystalicznie czyste było powietrze, wskazuje na bardzo stabilne warunki), a takie warunki „are associated with inversions which increase the refraction index of the atmosphere” (towarzyszą inwersjom, które zwiększają współczynnik załamania atmosfery; obraz 3). W teczce nie ma danych pogodowych z tego dnia.

Co mówią pozostałe dokumenty w teczce:

• Agent CIC, 16 lipca 1947 r. „It is the personal opinion of the interviewer that Mr. [zaczernione] actually saw what he stated that he saw.” (osobista opinia przesłuchującego jest taka, że pan o zaczernionym nazwisku rzeczywiście widział to, co opisał). Po sprawdzeniu mapy lotniczej uznał, że stwierdzenia o „distances involved, speed of the objects, course of the objects and size of the objects, could very possibly be facts.” (odległościach, prędkości, kursie i rozmiarze obiektów mogą być całkiem możliwe; obraz 31).
• Hynek, bez daty. „There appears to be no astronomical explanation for this classic incident” (wydaje się, że nie ma astronomicznego wyjaśnienia tego klasycznego zdarzenia; obraz 5). Podane odległość i rozmiar uznaje za „mutually contradictory” (wzajemnie sprzeczne) i stwierdza: „In all probability, therefore, objects were much closer than thought, and moving at definitely ‚sub-sonic’ speeds.” (najprawdopodobniej więc obiekty były znacznie bliżej, niż sądzono, i leciały z prędkościami zdecydowanie poddźwiękowymi; obraz 10). Jego analiza kończy się tym, że obiekty „may, therefore have been some sort of known aircraft” (mogły więc być jakimiś znanymi samolotami; obraz 2).
• Air Materiel Command, bez daty. „The entire report of this incident is replete with inconsistencies.” (cały raport o tym zdarzeniu jest pełen niespójności). Oraz: „The report cannot bear even superficial examination, therefore, must be disregarded.” (raport nie wytrzymuje nawet pobieżnej analizy, należy go więc pominąć; obraz 4).
• Project Grudge, bez daty. Indeks Hynka zalicza incydent 17 do grupy „Evidence offered suggests no explanation” (przedstawione dane nie sugerują wyjaśnienia; obraz 8), a raport wymienia go wśród pozostałych niewyjaśnionych incydentów (obraz 12).

Sam Arnold odrzucił miraż: „A number of news men and experts suggested that I might have been seeing reflections or even a mirage. This I know to be absolutely false” (kilku dziennikarzy i ekspertów sugerowało, że mogłem widzieć odbicia albo nawet miraż; wiem, że to całkowicie fałszywe; obraz 38). Żaden dokument w teczce nie proponuje ptaków.

Dokumenty nie zgadzają się co do sprawy, więc ma ona status sporny. Nie ma w nich zapisu przyrządów: odległość, rozmiar i czas to szacunki samego Arnolda, a Hynek wykazał, że sobie przeczą. Znak ◆ nie przysługuje.

Wartość dowodowa

Jeden obserwator, żadnego zdjęcia ani radaru. Zapis jednak jest: pisemna relacja Arnolda z rysunkiem, spisana w ciągu kilku tygodni, i oparty na niej formularz. Geometrię policzono też dwa razy: agent CIC sprawdził odległości Arnolda na mapie lotniczej i uznał, że „could very possibly be facts” (mogą być całkiem możliwe; obraz 31), a Hynek przeliczył rozmiar i prędkość z liczb Arnolda (obraz 6) i nazwał je „mutually contradictory” (wzajemnie sprzecznymi; obraz 10).

Tacoma, lipiec 1947

Arnold pojawia się też w aktach FBI o odłamkach z Maury Island: 22 lipca 1947 r. Raymond A. Palmer z Venture Press zaproponował mu listownie opłacenie wyjazdu do Tacomy, gdzie Harold A. Dahl i dwóch innych marynarzy mieli widzieć sześć dysków koło „Murry Island” [sic], bo chciał kogoś, kto sprawdzi, „if these boys are on the up and up” (czy ci chłopcy są uczciwi). Arnold pojechał, a 19 sierpnia 1947 r. opowiedział FBI w Boise, co tam usłyszał.

Gdzie to było

Formularz podaje miejsce obserwacji jako „Near Mineral, Washington” (koło Mineral w stanie Waszyngton; obraz 18). Arnold był nad Górami Kaskadowymi; obiekty, zauważone na północ od Mount Rainier, minęły jego południowy skraj, a potem grzbiet między Mount Rainier a Mount Adams (obrazy 36–38). Żaden dokument nie podaje współrzędnych. Znacznik to punkt OpenStreetMap dla Mineral (node 150959545, 46,7171° N, 122,1809° W), zaokrąglony do 46,72° N, 122,18° W. Oznacza miejsce wymienione w formularzu, a nie położenie samolotu ani obiektów.

Dlaczego taka ocena

Świadkowie: 2. Jeden świadek, doświadczony pilot prywatny, który spisał relację w ciągu kilku tygodni i rozmawiał z agentem CIC. Nie więcej: w teczce nie ma drugiego świadka, a analitycy lotnictwa uznali relację za „replete with inconsistencies” (pełną niespójności; obraz 4), a jej liczby za „mutually contradictory” (wzajemnie sprzeczne; obraz 10).

Radar: 0. Brak.

Optyka: 0. Żadnego zdjęcia obiektów; rysunek nie jest zapisem obrazowym.

Ślad fizyczny: 0. Brak.

Wielokanałowość: 1. Jeden obserwator; prasa go powtarza.

Dokumentacja: 4. Relację, formularz, notatkę CIC, dalekopis i telegram, analizę Hynka, strony Grudge, podsumowanie i indeks da się otworzyć, a FBI ma kopię bez zaczernień. Nie 5: oceny sobie przeczą, karta podaje zły kierunek, a wywiadu, na który powołuje się podsumowanie, w teczce nie ma.

Anomalność: 2. Rachunek Hynka znosi prędkość około 1700 mil na godzinę; zostają obiekty bez usterzenia, które przechylały się i błyskały, w relacji jednego świadka.

Dane dzisiaj: 2. Liczby Arnolda da się przeliczyć, jak zrobił Hynek, i sprawdzić na mapie, jak zrobił agent CIC; zapisu przyrządów nie ma.

Ocena łączna wynosi 1,3: klasa D, głównie relacja.

Co by to rozstrzygnęło

• Wywiad, który podsumowanie Blue Book nazywa „subsequent interview” (późniejszym wywiadem), powołując się na niego w sprawie spodków odbijających się od wody (obraz 13).
• Depesze agencyjne z 25–26 czerwca 1947 r. poza dwoma wycinkami w teczce.
• Data pisemnej relacji Arnolda.
• Zdjęcie, za które Air Materiel Command podziękowało mu 10 lipca 1947 r. (obraz 16), a którego teczka nie identyfikuje.