Przejdź do treści

Akta / persian-gulf-2020

Dziesięć obserwacji nad Zatoką

Jedna eskadra zapisała w cztery miesiące 2020 r. dziesięć obserwacji; raporty podają godzinę i siatkę, poza tym prawie nic

Brak danychWojskowyIR / FLIRFilm
Dataod 16 lipca do 2 listopada 2020
MiejsceZatoka Perska. Znacznik stoi na jedynej siatce podanej w raportach w całości (16 lipca, 23:45Z), na otwartym morzu około 70 km na zachód od wyspy Chark. Pozostałe położenia są rozrzucone po Zatoce, wszystkie nad morzem poza formacją z 27 sierpnia, którą raport umieszcza przy wybrzeżu w Buszehrze. Raport z 2 października nie podaje położenia
PaństwoWody międzynarodowe
ŚwiadkowieZałogi 482nd Attack Squadron w siedmiu misjach, z zaczernionymi nazwiskami i znakami wywoławczymi; jeden formularz wypełnił pilot w stopniu O-2
Czas trwaniaDla większości obserwacji jedna godzina; formację z 27 sierpnia śledzono „FOR APPROXIMATELY 2 MINUTES”, czyli przez około dwie minuty
Współrzędne29.25° N · 49.58° E

Między 16 lipca a 2 listopada 2020 r. 482nd Attack Squadron (482. eskadra szturmowa), wykonując loty rozpoznawcze nad Zatoką Perską z bazy Ali Al Salem w Kuwejcie, zapisała w sześciu raportach z misji i jednym formularzu dziesięć obserwacji niezidentyfikowanych obiektów. Przy większości raporty podają godzinę, częściowo zaczernioną siatkę i słowo „UAP”, nic więcej: ani rozmiaru, kształtu, barwy czy prędkości, ani żadnej oceny. Cztery nagrania wydane osobno noszą w tytułach nadanych przez osobę, która je wgrała, daty dwóch z tych obserwacji; urząd, który je wydał, pisze, że takim materiałom brak potwierdzonego łańcucha dowodowego.

Hipotezy alternatywne

  • Ptaki. Raport z innej misji w tym samym wydaniu, o zaczernionej jednostce, zalicza cztery z pięciu obiektów na swoim nagraniu słowami „ALL 4X REMAINING UAP FIT CLOSER TO THE PROFILE OF POSSIBLE BIRDS”, czyli wszystkie cztery pozostałe UAP bardziej przypominają możliwe ptaki (DOW-UAP-D10). Według naszego obejrzenia nagranie z 31 sierpnia pokazuje małe punkty przelatujące nad morzem, po dwa naraz; nic na nagraniu ich nie mierzy, a żaden raport eskadry nie wspomina o ptakach.
  • Balony. Inne załogi w wydaniu je zgłaszają: „LOOKS LIKE A BALLOON, SIMILAR TO PREVIOUSLY REPORTED UAP FROM 48FW” (wygląda jak balon, podobny do UAP zgłaszanego wcześniej przez 48FW) i „TRAVELING WITH THE WINDS” (leci z wiatrem) w DOW-UAP-D7, „OBS 1X POSS BALLOON” (zaobserwowano jeden możliwy balon) w DOW-UAP-D19. Poza formularzem z 31 sierpnia (18 000 stóp, „150/230”) i drugim obiektem z 2 listopada („TRAVELING NW”, lecący na północny zachód) żaden raport eskadry nie podaje wysokości ani kierunku, które dałoby się zestawić z wiatrem.
  • Drony. Misje miały, słowami raportów, za zadanie „TO CHARACTERIZE IRIN\IRGCN VESSELS, UAS ACTIVITY, ACTIVITY OUTSIDE OF PORTS”, czyli rozpoznanie okrętów IRIN i IRGCN, działalności bezzałogowych statków powietrznych i ruchu poza portami, a raport tej samej eskadry dwa lata później zapisuje „1X POSSIBLE UAP/UAV”, czyli jedno możliwe UAP albo bezzałogowiec (DOW-UAP-D18). Raporty z 2020 r. nie mówią, czy którąś obserwację uznano za bezzałogowiec.
  • Jednostki nawodne. Według naszego obejrzenia pierwszy „area of contrast” (obszar kontrastu) na nagraniu z 31 sierpnia wygląda na łódź z kilwaterem na wodzie, a raporty eskadry przez cały czas odnotowują małe jednostki morskie, np. „1X PROB NASER WAP BESIDES AN M\T VESSEL … BOTH VESSELS WERE DEAD IN WATER”, czyli prawdopodobny Naser WAP obok innej jednostki; obie stały w dryfie (DOW-UAP-D61). Żaden raport nie łączy jednostki z obserwacją.

Jedna eskadra, siedem raportów

Dziesięć obserwacji pochodzi z siedmiu dokumentów: sześciu raportów z misji i jednego formularza Range Fouler, który załoga wypełnia po spotkaniu z nieznanym kontaktem. Wszystkie siedem wymieniają 482nd Attack Squadron, jako jednostkę sporządzającą („482ATKS”) albo jako eskadrę pilota („482 ATKS”). USCENTCOM odtajnił je między styczniem a marcem 2026 r.

Misje przebiegają według jednego wzoru. Samolot, którego typ i numer boczny są zaczernione, „TOOK OFF FROM OKAS”, czyli wystartował z bazy Ali Al Salem w Kuwejcie, i „SUPPORTED NAVCENT”, wspierał dowództwo marynarki USA w regionie, „IVO ARABIAN GULF, STRAIT OF HORMUZ AND GULF OF OMAN”, w rejonie Zatoki Perskiej, Cieśniny Ormuz i Zatoki Omańskiej. Cel jest przez cały czas ten sam: wzorzec aktywności jednostek, „UAS ACTIVITY” (działalność bezzałogowców) i „ACTIVITY OUTSIDE OF PORTS” (ruch poza portami); od 27 sierpnia brzmi „TO CHARACTERIZE IRIN\IRGCN VESSELS, UAS ACTIVITY, ACTIVITY OUTSIDE OF PORTS, AND TO ESTABLISH PATTERN OF LIFE”. IRIN i IRGCN to marynarka wojenna Iranu i marynarka Korpusu Strażników Rewolucji. Każda misja trwała od 20 do 21 godzin, a jako główny czujnik raporty podają „ANDAS4”. W każdej misji samolot był wywoływany na częstotliwości alarmowej, łącznie dwanaście razy; tam, gdzie wywołujący nie jest zaczerniony, jest to „IRANIAN AIR DEFENSE” (irańska obrona powietrzna).

Tytuły wydawcy nie wszystkie pasują do dokumentów. Formularz z 31 sierpnia ma tytuł „Range Fouler Debrief, Japan, 2023” (Japonia, 2023), a jest datowany „08/31/20” i jego siatka leży w Zatoce Perskiej. Raport z 2 listopada ma tytuł „Iran”, a jego siatki leżą nad otwartym morzem na północ od Kataru.

Co mówią raporty

Godzina (UTC) Raport Co mówi Samolot
16 lipca, 18:30 D65, s. 6 „OBSERVED AN UNIDENTIFIED AERIAL PHENOMENON” (zaobserwowano niezidentyfikowane zjawisko powietrzne); „Observed Activity Description: UAP”; „Method of Observation: FMV” FL 200, 98 KIAS, kurs 152 M
16 lipca, 19:20 D65, s. 6 te same słowa FL 190, 90 KIAS, kurs 34 M
16 lipca, 23:45 D65, s. 7 te same słowa FL 191, 115 KIAS, kurs 331 M
8 sierpnia, 07:26 D60, s. 4–5 „OBSERVED 1X UAP … NO IMPACT TO MISSION.” (bez wpływu na misję); „Observed Activity Description: TRANSITTING” (przelatuje); FMV nie podano
27 sierpnia, 15:27–15:29 D61, s. 6–7 „OBSERVED A FORMATION OF FLYING OBJECTS TRAVELING NE-NW ALONG THE COAST” (formacja latających obiektów lecąca wzdłuż wybrzeża); „FORMATION OF UNK FLYING OBJECTS” nie podano
31 sierpnia, zmierzch D42 „there were three on the screen at the same time moving amongst each other” (trzy naraz na ekranie, poruszające się między sobą); kontakt na 18 000 stóp, „Direction/Speed” „150/230” nie podano
16 września, 17:32 D62, s. 8 „OBSERVED A UAP”; „Observed Activity Description: UAP”; FMV FL180, 90 KIAS
2 października, 18:29 D63, s. 1 „OBSERVED 1X UAP, SEE OBSERVATION LINE 1.” (zob. linia obserwacji 1). Tej linii w pliku nie ma. nie podano
2 listopada, 21:43 D64, s. 6 „OBSERVED 1X UNIDENTIFIED AERIAL PHENOMENON … ALTITUDE UNKNOWN WITH A BEARING OF 080 T.” (wysokość nieznana, namiar 080 T); FMV FL220, 105 KIAS, kurs 110 T
2 listopada, 21:48 D64, s. 7 „OBSERVED AN ADDITIONAL UAP TRAVELING NW” (kolejne UAP lecące na północny zachód); FMV FL220, 107 KIAS, kurs 110 T

Najpełniejsza relacja wśród raportów z misji dotyczy formacji z 27 sierpnia: „FROM 1527Z TO 1529Z, […] OBSERVED A FORMATION OF FLYING OBJECTS TRAVELING NE-NW ALONG THE COAST IVO 39RVM81[…]99[…] […] WAS TRACKING THIS FORMATION FOR APPROXIMATELY 2 MINUTES BEFORE PID WAS LOST IN CLOUD COVER. AIRCREW WAS UNABLE TO GAIN PID AGAIN ON THIS FORMATION”. Czyli: od 15:27Z do 15:29Z zaobserwowano formację latających obiektów lecącą wzdłuż wybrzeża; śledzono ją przez około dwie minuty, zanim identyfikację utracono w chmurach, i załoga nie zdołała jej odzyskać. Linia pogody brzmi „LIGHT CLOUD COVERAGE PREVENTED THE CONTINOUS TRACKING OF THE FORMATION”, lekkie zachmurzenie uniemożliwiło ciągłe śledzenie formacji. 2 października pogoda to „HEAVY HAZE PRECLUDED IMINT ANALYSIS” (gęsta mgiełka uniemożliwiła analizę obrazów), 2 listopada „HAZE PRECLUDED IMINT COLLECTION” (mgiełka uniemożliwiła zbieranie obrazów); linie obserwacji pozostałych raportów mówią „WEATHER WAS NOT A FACTOR” (pogoda nie miała wpływu), choć 8 sierpnia inna linia tego samego raportu ma „DENSE CLOUD COVERAGE INTERMITTANTLY IMPACTED FMV COLLECTION”, czyli gęste chmury chwilami utrudniały zbieranie obrazu.

Dwa raporty nazywają tę samą chwilę dwojako. 8 sierpnia opis przebiegu ma „OBSERVED NOTEWORTHY ACTIVITY” (zaobserwowano godną uwagi aktywność), a linia obserwacji „OBSERVED 1X UAP”; 16 września opis przebiegu ma „OBSERVED A UAP”, a część rozpoznawcza „OBSERVED NOTEWORTHY ACTIVITY”.

Raport z 16 września zapisuje też dwie utraty łącza danych wcześniej tego dnia, o 12:48–12:59Z i 14:14–14:41Z: „EXPERIENCED LOST LINK TO POSSIBLE […]” (utrata łącza z powodu możliwego […]), „Type of EMI: UNKNOWN” (rodzaj zakłóceń nieznany), „EMI Impact to System: Complete” (wpływ na system: całkowity), „Mission Changed: Flight Path Deviation” (zmiana misji: odchylenie od trasy). Nie łączy ich z obserwacją trzy godziny później.

Gdzie to było

Raporty podają położenia jako siatki w wojskowym układzie MGRS, częściowo zaczernione, i to na dwa sposoby. W raportach z 8 sierpnia, 27 sierpnia i 16 września każda czarna ramka ma mały napis „1.4a”; zmierzyliśmy, że każda kryje trzy cyfry, więc dwie cyfry przed nią dają easting, a dwie po niej northing, z dokładnością do 1 km. W pozostałych czterech dokumentach napis „(b)(1)1.4a” jest nadrukowany na sąsiednie cyfry. Po sprawdzeniu na jedynej siatce, którą raport z 16 lipca podaje w całości, pewna jest tylko pierwsza cyfra eastingu; cyfra 2 pod napisem wygląda tam jak 3. Te położenia znamy więc w pasie szerokim na 10 km z zachodu na wschód, a z północy na południe wcale, w obrębie 100 km. Wszystkie przeliczenia na szerokość i długość geograficzną poniżej są nasze.

  • 16 lipca, 23:45Z. Jedyna pełna siatka w serii, „IVO 39RUN6234236874”: 29,253°N 49,583°E, z dokładnością do metra, na otwartym morzu około 70 km na zachód od wyspy Chark. Tu stoi znacznik na mapie.
  • 16 lipca, 18:30Z. Siatka obiektu daje 28,0–28,9°N, 50,5–50,6°E, pas 10 km; linia opisu brzmi „IVO 9RVM5[…]”, bez trójki. Siatka samolotu daje 26,2–27,1°N, 52,2–52,3°E. Oba punkty dzieli od około 190 do 350 km.
  • 16 lipca, 19:20Z. Siatka obiektu daje 28,9–29,8°N, 49,7°E, pas 10 km; z siatki samolotu czytelny jest tylko kwadrat 100 km.
  • 8 sierpnia, 07:26Z. Z dokładnością do 1 km: samolot na 26,70°N 51,96°E; „Observed Activity Location” (miejsce obserwowanej aktywności) na 27,61°N 50,90°E; linia opisu „IVO 39RWL08[…]52[…]” na 27,60°N 51,09°E. Samolot leży 145 km od pierwszego z tych punktów i 132 km od drugiego, a te dwa dzieli 18 km. Raport nie mówi, jak ustalono którykolwiek z nich.
  • 27 sierpnia, 15:27Z. Z dokładnością do 1 km: formacja na 28,92°N 50,81°E, około 6 km od centrum Buszehru, przy irańskim wybrzeżu; samolot na 28,56°N 50,37°E, 59 km dalej.
  • 31 sierpnia. „MGRS Grid of initial contact: 39RWL2[…]” (siatka pierwszego kontaktu): 27,1–28,0°N, 51,2–51,3°E, pas 10 km.
  • 16 września, 17:32Z. Z dokładnością do 1 km: 28,66°N 50,50°E, około 47 km na zachód od Buszehru, podane jednakowo dla samolotu i obiektu.
  • 2 października, 18:29Z. Brak położenia.
  • 2 listopada, 21:43Z i 21:48Z. Pasy 10 km, wszystkie między 26,2° a 27,1°N: o 21:43Z samolot na 51,7–51,8°E, a obiekt na 51,5–51,6°E; o 21:48Z samolot i obiekt na 51,6–51,7°E. To otwarte morze na północ od Kataru.

Według naszego odczytu danych mapowych położenia znane z dokładnością do metra albo kilometra leżą nad otwartym morzem, 40–70 km od najbliższego lądu, poza formacją z 27 sierpnia, której kwadrat wypada na linii brzegu w Buszehrze. Pasy 10 km, ciągnące się 100 km z północy na południe, też leżą nad morzem, ale pas z 31 sierpnia dochodzi w północnym końcu na około 5 km do irańskiego wybrzeża, a pasy z 16 lipca, 18:30Z, i z 2 listopada, 21:43Z, jednym rogiem wchodzą w pas dwunastu mil morskich od brzegu.

Pierwszy obiekt z 2 listopada ma podany „A BEARING OF 080 T”, namiar 080 T. Według siatek leżał od 10 do 30 km na zachód od samolotu, a więc widziany z samolotu gdzieś w zachodniej połowie róży wiatrów, nigdy na 080°. 080 T to zatem raczej kierunek, w którym obiekt się poruszał, niż jego namiar z samolotu. To nasz wniosek; raport nie mówi, o co chodzi.

2 listopada: dwa obiekty, dwa nagrania

2 listopada od 19:10Z do 22:10Z załoga „CONDUCTED OPEN WATER SCANS ISO UUV, NO IDENTIFICATION OF UUV WAS FOUND”, czyli przeszukiwała otwarte morze w poszukiwaniu bezzałogowego pojazdu podwodnego i go nie znalazła. Obie obserwacje, o 21:43Z i 21:48Z, wypadają w trakcie tych poszukiwań; linia pogody brzmi „(U) HAZE PRECLUDED IMINT COLLECTION”, mgiełka uniemożliwiła zbieranie obrazów.

Dwa nagrania na stronach wideo wydawcy mają tę datę w tytułach nadanych przez osobę, która je wgrała: „2 November 2020 [CALLSIGN] [CALLSIGN] Observes and tracks UAP 1 of 2” (DOW-UAP-PR077) i „… 2 of 2” (DOW-UAP-PR078), każde po 4 min 58 s. Wydawca ocenia, że każde jest „likely derived from an infrared sensor aboard a U.S. military platform operating within the United States Central Command area of responsibility in November 2020”, czyli prawdopodobnie pochodzi z czujnika podczerwieni na amerykańskiej platformie wojskowej w strefie odpowiedzialności Dowództwa Centralnego w listopadzie 2020 r., i dodaje: „DOW-UAP-PR077 and DOW-UAP-PR078 are not duplicates. Both videos depict highly similar subject matter, but are distinct.” Czyli: PR077 i PR078 nie są duplikatami; oba nagrania pokazują bardzo podobną treść, ale są odrębne.

Według naszego obejrzenia oba pokazują morze z góry w podczerwieni, a każda nakładka, która podawałaby czas albo położenie, jest zaczerniona.

  • PR077. Mały jasny punkt przy krzyżu celownika, wyraźny od około 1:30. W 3:16–3:17 drugi punkt przecina prawy górny róg obrazu, jak opisuje wydawca, i przesuwa się w lewo i lekko w górę, podczas gdy niebieski znacznik „N” stoi niemal pionowo nad krzyżem: na ekranie mniej więcej na zachód-północny zachód. Ciemna kropka na prawo od krzyża nigdy nie przesuwa się na ekranie; to ślad wyświetlacza albo czujnika, nie obiekt.
  • PR078. Jasny punkt trzymany przy krzyżu, ramka śledzenia z napisem „15M” około 3:13–3:25 i zmiana kontrastu w 3:50–4:15. Między 3:14 a 3:18 nic nie przecina prawego górnego rogu.

Opisy wydawcy obu nagrań są identyczne słowo w słowo, łącznie z „03:15-03:17: A second area of contrast transits the top right corner of the sensor field-of-view”, czyli że w 3:15–3:17 drugi obszar kontrastu przecina prawy górny róg pola widzenia, czego PR078 nie pokazuje. Opis PR078 powtarza opis PR077. Oba nagrania mają też tę samą podwójną smugę w tym samym miejscu ekranu, którą znaleźliśmy, wydobywając z każdego pliku to, co pozostaje nieruchome; pochodzą więc z jednego czujnika. Oba ustalenia są nasze.

Co łączy nagrania z raportem: data w tytułach nadanych przez wgrywającego; morze, pasujące do przeszukiwania otwartych wód; dwa obiekty jeden po drugim; i ruch drugiego punktu na ekranie, mniej więcej na zachód-północny zachód przy północy u góry, wobec „TRAVELING NW” w raporcie. Co je różni: nic na nagraniach nie podaje godziny, położenia ani odległości; raport dzieli oba obiekty pięcioma minutami, a nic nie mówi, który obiekt pokazuje które nagranie; ruch na ekranie łączy ruch samego obiektu z ruchem morza i czujnika, więc kierunek się zgadza, ale nie jest zmierzony. To najmocniejsza para w serii, a mimo to tylko para ustalona przez nas, z daty i treści; żaden dokument tych nagrań nie wymienia.

31 sierpnia: trzy naraz na ekranie

Formularz z 31 sierpnia wypełnił pilot 482. eskadry w stopniu „O-2”, w misji „ISR” (rozpoznawczej) o „Dusk”, czyli o zmierzchu; rubryka godziny wykrycia jest pusta. Podaje wysokość kontaktu „18000”, stałą, „Direction/Speed” (kierunek i prędkość) „150/230”, „Radar Equipped” (wyposażenie radarowe) „Other” (inne), i zaznacza dwa pola: „Other Shape” (inny kształt) i „Apparent Propulsion” (widoczny napęd). Relacja pilota w całości:

„Saw the initial object fly through the screen and started tracking it. Initial object was surpassed by another object of same size and shape but much higher speed. At one point during tracking the objects, there were three on the screen at the same time moving amongst each other.”

Czyli: pilot zobaczył, jak pierwszy obiekt przelatuje przez ekran, i zaczął go śledzić; pierwszy obiekt wyprzedził drugi, tej samej wielkości i kształtu, ale znacznie szybszy; w pewnej chwili na ekranie były trzy naraz, poruszające się między sobą.

Dwa nagrania mają tę datę w tytułach nadanych przez wgrywających: „31 AUG 2020 [CALLSIGN] [CALLSIGN] Observes UAP” (DOW-UAP-PR088) i to samo z dopiskiem „part2” (DOW-UAP-PR089), według oceny wydawcy oba w podczerwieni. Według naszego obejrzenia:

  • PR088. W 0:39–0:45 i ponownie w 1:16–1:49 porusza się ciemny kształt z długą prostą smugą za sobą. Wygląda nam na łódź z kilwaterem na wodzie; to jest „area of contrast” (obszar kontrastu), który wydawca umieszcza w 1:22–1:55. Od 1:51 obraz pokazuje morze, po którym poruszają się małe jasne punkty: dwa naraz w 2:50–2:52 i ponownie w 4:29–4:33, śledzone klatka po klatce.
  • PR089. Małe jasne punkty wchodzą w obraz i z niego wychodzą; ramka śledzenia w 0:25 i 3:50.

Oba nagrania mają te same nieruchome ślady na ekranie, więc i one pochodzą z jednego czujnika; to nasze ustalenie. Co łączy je z formularzem: data, kilka małych obiektów, po dwa naraz na ekranie, i czujnik przechodzący na drugi obiekt, co wydawca opisuje w 3:09–3:29 nagrania PR088. Co je różni: znaleźliśmy najwyżej dwa naraz na ekranie, a nie trzy jak w formularzu; formularz nie podaje godziny, jego wysokości i „150/230” nie da się sprawdzić na nagraniach, a łódź nie „fly through the screen” (nie przelatuje przez ekran). Ta para jest słabsza niż ta z 2 listopada.

Nagrania bez łańcucha dowodowego

Wszystkie cztery nagrania należą do zbioru, który wydawca opisuje tymi samymi słowami na każdej stronie: „On March 6, 2026, eight members of the U.S. House of Representatives requested access to 51 potentially UAP-related records allegedly held by the Department of War and the Intelligence Community. The All-domain Anomaly Resolution Office (AARO) identified a collection of responsive materials held on a classified network. Many of these materials lack a substantiated chain-of-custody.” Czyli: 6 marca 2026 r. ośmioro członków Izby Reprezentantów zażądało dostępu do 51 materiałów, które miały dotyczyć UAP i znajdować się w posiadaniu Departamentu Wojny i służb wywiadowczych; AARO znalazło zbiór odpowiadających materiałów w sieci niejawnej, a wielu z nich brak potwierdzonego łańcucha dowodowego. Ich tytuły są, w sformułowaniu AARO, „uploader-defined”, nadane przez osobę, która umieściła je w sieci, nie przez jednostkę, która je nagrała. Każda para nagrania z raportem na tej stronie jest naszym ustaleniem, z daty i z tego, co nagranie pokazuje.

Dwa kolejne nagrania dzielą datę z raportami eskadry i niewiele poza tym. DOW-UAP-PR085, „16 Sept 2020 [CALLSIGN] [CALLSIGN] observes UAP”, według oceny wydawcy z „a full-motion video camera” (kamery wideo), pokazuje morze i mały jasny punkt trzymany przy krzyżu; raport z 16 września mówi tylko „OBSERVED A UAP”. DOW-UAP-PR092, „08 AUG 2020 [CALLSIGN] [CALLSIGN] UAP observation”, pokazuje morze i, po powiększeniu obrazu, punkt wielkości kilku pikseli, który czujnik trzyma przy krzyżu; blady znak krążący wokół krzyża to znacznik północy nakładki, nie obiekt. Raport z 8 sierpnia mówi „TRANSITTING”. Obie pary są słabe i żadnego z tych nagrań nie cytujemy jako źródła.

Piąte nagranie z tamtego lata, DOW-UAP-PR090, „24 AUG 2020 [CALLSIGN] (Mission) Observes UAP”, dzieli datę z formularzem innej jednostki z północnej części Morza Arabskiego (DOW-UAP-D56). Każda jego klatka, od 0:01 do 4:55, pokazuje ląd: pola, kanał, otoczone murami zabudowania i drzewa. Nie należy ani do tamtego formularza, ani do tej serii.

Czego raporty nie mówią

Żadna z dziesięciu obserwacji nie ma podanego rozmiaru, kształtu ani barwy. Tylko formularz z 31 sierpnia podaje wysokość i prędkość; kierunek pojawia się tam („150”), przy formacji z 27 sierpnia i przy obu obiektach z 2 listopada. „Relative Bearing or Clock Position” (położenie względne) i „Range” (odległość) mają w każdej linii obserwacji „-”. Raport z 2 października odsyła do linii obserwacji, której w pliku nie ma.

Żaden raport eskadry nie podaje wyjaśnienia ani oceny tego, co widziano. Inne raporty w tym samym wydaniu to robią: jeden zalicza swoje obiekty do „POSSIBLE BIRDS” (możliwe ptaki, DOW-UAP-D10), inne piszą „BALLOON” (balon, DOW-UAP-D7, DOW-UAP-D19). Każdy raport z misji mówi „FMV WAS EXPLOITED BY DGS1” albo „DGS-1”: obraz trafił do analizy w stacji naziemnej. Co analitycy z niego wyczytali, w wydaniu nie ma.

Dlaczego oceny są takie, jakie są

Świadkowie dostają 2: wyszkolone załogi w siedmiu misjach, jedna eskadra, nikt spoza niej. Radar dostaje 0: nic nie zmierzyło odległości, a „Radar Equipped: Other” w formularzu nie zapisuje żadnego śladu. Optyka dostaje 2: cztery nagrania istnieją i pokazują obiekty, ale z raportami łączy je tylko data i treść, ich nakładki są zaczernione, a sam wydawca pisze, że takim materiałom brak potwierdzonego łańcucha dowodowego. Ślad fizyczny ma 0.

Wielokanałowość dostaje 1: raporty i nagrania pochodzą z tego samego rodzaju czujnika, na samolotach tej samej eskadry. Dokumentacja dostaje 2: siedem formalnych raportów z godzinami i siatkami, ale siatki są zaczernione do 1 km albo 10 km, jednej linii obserwacji brak, a dwa raporty umieszczają samolot od 130 do 350 km od tego, co obserwował. Anomalność dostaje 1: raporty nie zapisują niczego niezwykłego poza słowem „UAP”, formacją i „much higher speed” (znacznie większą prędkością) w relacji jednego pilota. Dane dzisiaj dostają 2: raporty i nagrania są publiczne, ale bez godzin, położeń i danych czujnika, które pozwoliłyby je sprawdzić.

Daje to ocenę ogólną 1,2, klasę D i status brak danych.

Co by to rozstrzygnęło

Siatki bez zaczernień i brakująca linia obserwacji z 2 października. Dzięki nim dałoby się umieścić samoloty i obiekty oraz sprawdzić odległości między nimi, których raporty z 8 sierpnia i 16 lipca nie wyjaśniają.

Oryginalny zapis wideo każdej misji z metadanymi: godziną, położeniem samolotu, kierunkiem, w którym patrzył czujnik, i jego polem widzenia. Dzięki niemu cztery wgrane nagrania dałoby się przypisać do misji albo wykluczyć.

Zapis, kto skopiował cztery nagrania, z której misji i kiedy. To jest łańcuch dowodowy, którego brak przyznaje wydawca.

Raporty analizy ze stacji naziemnej. Każdy raport z misji mówi, że obraz przeanalizowała stacja DGS; to, co widzieli analitycy, byłoby drugą parą oczu, której tej serii brakuje.


← Wszystkie akta