Zwroty nad północnym Morzem Egejskim

Co mówi raport z misji

To siedmiostronicowy raport z misji z nagłówkiem „Misrep 9329374”, sporządzony przez 33rd Special Operations Squadron („Originator (Unit or Squadron): 33 SOS”, jednostka sporządzająca: 33 SOS). USCENTCOM odtajnił go 22 stycznia 2026 r. Samolot wystartował z LGLR, lotniska w Larisie w Grecji, 26 października 2023 r. o 23:39Z, „PROCEEDED TO FRAGGED TASKING”, czyli udał się do przydzielonego zadania, dotarł do strefy zadania o 03:42Z, zawrócił do bazy o 10:11Z i o 13:09Z wylądował w OJMS, w Jordanii. Chronologia wyjaśnia zmianę bazy: „[…] TRANSITED AND LANDING AT OJMS TO REPLACE THE LIGHTNING LINE THAT LANDED AT LGLR YESTERDAY.”, czyli samolot poleciał do OJMS i tam wylądował, żeby zastąpić to, co raport nazywa „LIGHTNING LINE”, a co dzień wcześniej wylądowało w LGLR. Typ samolotu, numer boczny i znak wywoławczy są zaczernione, podobnie jak operacja i wspierana jednostka. Samolot miał zasobnik celowniczy opisany jako „AN/DAS-4”, a także „Additional Avionics: AH/GMESH” (dodatkowa awionika) i „Data Link: LINK 16” (łącze danych); jego głównym czujnikiem było wideo pełnoklatkowe.

Obserwacji poświęcony jest jeden wiersz opisu przebiegu, „AT 0035Z, […] OBSERVED 1X POSS UAP (SEE UAP 1).”, czyli o 00:35Z zaobserwowano jedno możliwe UAP (zob. UAP 1), trzy godziny przed dotarciem samolotu do strefy zadania, a także sekcja UAP na stronach 6 i 7. Jej relacja w całości:

„AT 0035Z, […] WAS EN ROUTE TO THEIR TARGET WHEN THEY SPOTTED A UAP FLYING JUST ABOVE THE SURFACE OF THE OCEAN WATER. THE UAP TOOK MULTIPLE 90 DEGREE TURNS AT AN ESTIMATED 80 MPH. AT 0038Z, […] LOST THE UAP FROM THEIR FEED.”

Czyli: o 00:35Z, w drodze do celu, załoga dostrzegła UAP lecący tuż nad powierzchnią morza; UAP wykonał kilka zwrotów o 90 stopni przy szacowanych 80 milach na godzinę; o 00:38Z załoga straciła go z obrazu.

Pole opisu brzmi „SEEMINGLY CIRCULAR, TOO SMALL TO MAKE OUT DETAILS”, czyli na pozór okrągły, zbyt mały, by rozróżnić szczegóły. Pierwszy kontakt zapisano z dokładnością do sekundy: „270035:12ZOCT23”. Pola wokół podają „UAP Maneuverability Observations: Sharp 90 degree turns” (obserwacje manewrów: ostre zwroty o 90 stopni) i „UAP Response to Observer Actions: NONE” (reakcja na działania obserwatorów: brak), obiekt jako „Solid” (stały), z napędem „UNK” (nieznany), „NO” przy pytaniu o inteligentne sterowanie, „NONE” przy sygnaturach i „UNK” przy zaawansowanych możliwościach, a ocenę obserwatorów jako „Benign” (niegroźny). Kurs samolotu podano jako „SW”, czyli na południowy zachód. Jego wysokość i prędkość pozostały puste, podobnie jak wysokość obiektu, liczba obiektów, postronni obserwatorzy i to, czy coś badało obiekt. Prędkość ma własne pole, „Kinetic Velocity: 80 MPH”, oznaczone jako „Estimated” (szacunek).

Gdzie to było

Raport podaje dla zdarzenia trzy siatki w wojskowym układzie MGRS: położenie samolotu „Friendly Aircraft Location: 35SKD59[…]53[…]”, „First Coordinate: 35S KD 95[…] 53[…]” (pierwsza współrzędna) i „Last Coordinate: 35SKD90[…]55[…]” (ostatnia współrzędna). Każda ma dwie ramki z napisem „1.4a”. Zmierzyliśmy ramki względem cyfr obok: każda ma szerokość trzech cyfr i własnych marginesów. W każdej połowie siatki zostają więc dwie cyfry, dziesiątki kilometrów i kilometry, i każde położenie znamy z dokładnością do kwadratu 1 km.

Według naszego przeliczenia, biorąc środek każdego kwadratu, obiekt dostrzeżono najpierw na około 39,31°N 24,63°E, a ostatni raz na około 39,32°N 24,57°E, 5,4 km na zachód-północny zachód. Samolot był na około 39,30°N 24,21°E, 36 km dokładnie na zachód od pierwszego położenia. Oba położenia obiektu leżą na otwartym morzu między Agios Efstratios a Skiros, 35,6 i 38,6 km od najbliższego lądu. Oba są oznaczone jako „Estimated”, każde z promieniem „5” bez jednostki. Znacznik na mapie stoi na pierwszym.

Punkt, w którym załoga miała zacząć zadanie, „36S YC 40[…] 57[…]”, leży według naszego przeliczenia w Libanie; obiekt załoga zobaczyła w drodze tam. Tytuł wydawcy, „Greece, October 2023” (Grecja, październik 2023), idzie za bazą samolotu.

Co pokazuje nagranie

Nagranie to DOW-UAP-PR34, w paczce wideo wydania 01 jako DOD_111689011.mp4 i na stronie wideo wydawcy. Trwa 2 min 57 s, 1920 × 1080 pikseli, 30 klatek na sekundę. Każde pole nakładki, które podawałoby czas, położenie, odległość albo ustawienia czujnika, jest zaczernione; zostają krzyż celowniczy, cztery narożniki wokół niego i mały znacznik „N”, który krąży wokół krzyża. Żadna klatka nie pokazuje horyzontu, lądu ani chmur: kamera przez cały czas patrzy w dół na morze. Ciemna okrągła plama w środku obrazu, pionowe smugi i kilka drobinek stoją w miejscu w każdej klatce; należą do czujnika. Obraz przerywają tu i ówdzie pojedyncze ciemnoszare klatki, a po 2:25 co jedną do czterech sekund. Według naszego obejrzenia pliku:

• 0:04. Mały biały punkt wchodzi w lewym dolnym rogu.
• 0:04–0:47. Raz za razem przecina kadr, ostro zmieniając kierunek (następna sekcja).
• 0:15,25–0:15,75. W kadrze są dwa punkty: jeden stoi, drugi odchodzi w prawo i tylko jego widać potem.
• 0:36,2–0:55,5. Ramka śledzenia stoi na krzyżu, nie na punkcie.
• 0:58,6–2:20,87. Mały celownik trzyma punkt.
• 2:02,1–2:20,5. Jaśniejsze, ziarniste okno w środku obrazu: filtr kontrastu.
• Po 2:21. Punktu już nie znaleźliśmy.

Zwroty na tle wody, która stoi

Tabela zbiera ostre zmiany kierunku, które zmierzyliśmy, śledząc punkt klatka po klatce przez pierwsze 47 sekund. Kierunki są ekranowe, a prędkości podajemy w pikselach kadru szerokiego na 1920 pikseli na sekundę.

Czas	Przed	Po	Zmiana na ekranie
0:05,8	w lewo, ok. 340 px/s	w prawo, ok. 85 px/s	zawrót
0:12,0–0:12,8	w prawo i w górę	w lewo	łuk ok. 140°
0:17,0–0:17,5	w prawo, zwalnia	w lewo i w górę, ok. 75 px/s	ok. 140°
0:23,2–0:23,8	w lewo i w górę, ok. 80 px/s	w prawo i w górę, 120–150 px/s	ok. 120°
0:26,8–0:28,0	w prawo i w górę, prawie staje	w dół, do 220 px/s	ok. 120°, przez prawie zatrzymanie
0:30,0–0:30,7	w dół, ok. 95 px/s	w lewo i w górę, ok. 190 px/s	ok. 100°
0:32,2–0:32,8	w lewo i w górę, ok. 190 px/s	w prawo i w dół, 180–250 px/s	zawrót
0:35,1–0:35,5	w prawo i w dół, ok. 175 px/s	w lewo, 250–290 px/s	ok. 160°
0:37,9–0:38,8	w lewo, ok. 270 px/s, staje	w prawo, powoli	zawrót
0:42,1–0:42,4	w dół, staje	w prawo i w górę	ok. 140°
0:46,0–0:46,9	w prawo, staje	w lewo i w górę, ok. 60 px/s	ok. 120°

To kąty na ekranie, nie nad morzem. Kamera patrzy na wodę skośnie z góry, a kąt, pod jakim patrzy, jest zaczerniony, więc zwrot na wodzie może na ekranie wyglądać na szerszy albo węższy, niż był. Najbliżej kąta prostego na ekranie jest zmiana w 0:30,0, około 100°.

Punkt może na ekranie skręcać, choć wcale nie skręca, jeśli kamera w tym czasie się obraca. Żeby to sprawdzić, użyliśmy samego morza. Prześledziliśmy wąskie paski obrazu w czasie, trzydzieści klatek na sekundę, jako przekroje czasowo-przestrzenne, czyli kymogramy: pasek morza, który stoi, rysuje linie równoległe do osi czasu, a pasek, który się przesuwa, rysuje linie ukośne. Pominęliśmy tę część każdego paska, przez którą przechodził sam punkt. Według naszego pomiaru od 0:04 do 0:47 faktura morza w ogóle nie przesuwa się w poziomie, a w pionie najwyżej o 1 piksel na 0,2 sekundy, w dwóch pojedynczych chwilach o 2, podczas gdy punkt przecina kadr z prędkością 80–400 pikseli na sekundę i zawraca. Metoda widzi ruch, gdy on jest: przekroje pokazują dryf o 1 piksel na 0,2 sekundy w 0:13,4–0:14,4 i 0:35,8–0:38,0.

To, że morze stoi w kadrze, znaczy, że czujnik trzymał swój punkt celowania na powierzchni morza, a nie że samolot stał w miejscu. Nasze ustalenie jest takie, że zwroty są ruchem samego punktu względem wody w obrazie, a nie obrotem kamery. Tylko tyle z niego wynika: bez odległości i pola widzenia nie mówi nic o prędkości ani rozmiarze punktu.

Metoda ma granice. Pojedyncza pusta klatka, jak w 0:28,5, na chwilę przerywa porównanie. W 0:15,25–0:15,75 w kadrze są dwa punkty i tam żadnego zwrotu nie liczymy. Znacznik „N”, który przez całe nagranie obraca się płynnie zgodnie z ruchem wskazówek zegara wokół krzyża, od −17,5° do +53,8°, przy żadnym zwrocie nie skacze; sam nie rozstrzygnąłby jednak sprawy, bo przy wąskim polu widzenia ułamek stopnia przenosi punkt przez cały ekran.

82 sekundy w celowniku

Opis wydawcy mówi o namierzeniu. Według naszego obejrzenia pojawiają się dwa różne symbole, a punkt trzyma dopiero drugi.

W 0:36,2 na krzyżu pojawia się ramka i rośnie do około 126 × 130 pikseli, z zaczernionym podpisem obok. Stoi na krzyżu, podczas gdy punkt jest gdzie indziej: do około 0:47,5 punkt leży poza nią, w 0:37–0:44 o 120–340 pikseli na lewo od niej, i dopiero potem do niej wpływa. Ta ramka nie jest namierzeniem punktu.

W 0:55,6 ramkę zastępują cztery narożniki, 114 × 116 pikseli wokół krzyża, które zaciskają się na punkcie: około 50 pikseli szerokości w 0:57,1, 34 w 0:58,2. Od 0:58,6 mały celownik trzyma punkt, 10–25 pikseli na lewo i 20–35 pikseli poniżej środka krzyża, aż do 2:20,87. Punkt jest w nim wyraźnie widoczny w 1:01–1:10 i słabnie w stronę 2:00. Filtr kontrastu włącza się w 2:02,1 i wyłącza w 2:20,5; w 2:04 punkt jeszcze widać, w 2:15 już nie. Celownik przesuwa się o około 15 pikseli w prawo i znika w 2:20,90. Namierzenie trwa 82,3 sekundy, od 0:58,6 do 2:20,87.

W czasie namierzenia według naszego pomiaru nie ma żadnego zwrotu. Punkt stoi w celowniku; morze nie przesuwa się w poziomie i dryfuje w dół ekranu, zwykle o 0–2 piksele na 0,2 sekundy, chwilami szybciej, nie zmieniając kierunku. Względem wody punkt przesuwa się więc tylko w jedną stronę, w górę ekranu, i wolno w porównaniu z minutą wcześniej, w pikselach, których nic na nagraniu nie przelicza na metry.

80 mph bez odległości

Prędkość pojawia się w raporcie dwa razy: jako „AT AN ESTIMATED 80 MPH” (przy szacowanych 80 milach na godzinę) w relacji i jako „Kinetic Velocity: 80 MPH” z dopiskiem „Kinetic Velocity Accuracy: Estimated” (dokładność prędkości: szacunek). Raport nie mówi, jak ją oszacowano. Nic nie zmierzyło odległości: pole „Observation Interrogation of UAP (yes/no; if yes list sensor(s) and returns)”, czyli czy obiekt badano i jakimi czujnikami, jest puste, podobnie jak wysokość i prędkość samolotu oraz wysokość obiektu. Kamera bez odległości daje kąty, nie prędkości. Nagranie z zaczernionymi polami danych nie ma ani odległości, ani pola widzenia, więc jego pikseli na sekundę nie da się przeliczyć na mile na godzinę.

Siatki pozwalają na jedno zgrubne sprawdzenie, według naszego obliczenia. Pierwsze i ostatnie położenie dzieli 5,4 km. Pierwszy kontakt był o 00:35:12Z, a obiekt załoga straciła „AT 0038Z”, czyli gdzieś między 00:38:00 a 00:38:59: po 2 min 48 s do 3 min 47 s. To średnio 53–72 mile na godzinę, a z uwzględnieniem kwadratów 1 km 43–85 mil na godzinę. Ani to 80 mil na godzinę potwierdza, ani mu przeczy. Oba położenia są oznaczone jako „Estimated”; ich promień „5” nie ma jednostki, a jeśli to kilometry albo mile morskie, jest większy niż przebyta odległość. Raport nie mówi, skąd wziął te położenia. A odcinek prosty między dwoma punktami zaniża długość drogi, na której były zwroty.

Dwa dni później prosto ku Krecie

29 października ta sama eskadra złożyła DOW-UAP-D35, z nagraniem DOW-UAP-PR35. Samolot wystartował z Larisy 28 października o 15:04Z, obsłużył ten sam punkt zadania i był w drodze powrotnej: „AT 0811Z, […] WAS RTB WHEN THEY SPOTTED A UAP FLYING JUST ABOVE THE SURFACE OF THE OCEAN WATER. THE UAP FLEW STRAIGHT ABOVE THE OCEAN TOWARDS LANDS. AT 0811Z, […] LOST THE UAP FROM THEIR FEED.” (s. 7), czyli o 08:11Z, w drodze do bazy, załoga dostrzegła UAP lecący tuż nad powierzchnią morza, który leciał prosto nad morzem ku lądowi, i o 08:11Z straciła go z obrazu. Oba raporty pochodzą z tego samego wzoru, wymieniają ten sam zasobnik celowniczy i opisują obiekt tymi samymi słowami: „SEEMINGLY CIRCULAR, TOO SMALL TO MAKE OUT DETAILS”, „Solid”, „Benign”. Obok siebie, według tego, co mówią oba raporty i pokazują oba nagrania:

	27 października: D33 i PR34	29 października: D35 i PR35
W misji	„EN ROUTE TO THEIR TARGET” (w drodze do celu), 00:35:12Z	„WAS RTB” (w drodze do bazy), 08:11Z
Ruch	„Sharp 90 degree turns” (ostre zwroty o 90 stopni)	„NONE” (brak); „FLEW STRAIGHT … TOWARDS LANDS” (leciał prosto ku lądowi)
Prędkość	„80 MPH”, szacunek	„30 MPH”, szacunek
Utrata	„AT 0038Z”	„AT 0811Z”, w tej samej minucie
Gdzie, według naszego przeliczenia	otwarte morze, 35–39 km od lądu	1–2 km od północno-wschodniego krańca Krety; ostatnie położenie na lądzie
Nagranie	2 min 57 s, 1920 × 1080, 30 klatek na sekundę	24 s, 800 × 444, 10 klatek na sekundę
Tło	samo morze	chmury nad morzem, potem wybrzeże
Celownik	0:58,6–2:20,87	brak
Względem tła	wiele ostrych zwrotów	linia prosta

Według naszego przeliczenia pierwsze i ostatnie położenie w D35 dzieli 2,2 km, oba w minucie 08:11Z; przy 30 milach na godzinę taki odcinek zajmuje około 2 min 47 s. Obowiązują te same zastrzeżenia: oba położenia „Estimated”, promień „5”, bez jednostki.

PR35 trwa 24 sekundy. Po zmianie widoku w 0:02,2–0:02,6 pokazuje białe chmury nad morzem i, przy krzyżu, mały biały punkt szeroki na dwa, trzy piksele. Czujnik trzyma ten punkt w odległości do około 90 pikseli od krzyża od 0:03 do około 0:17, podczas gdy chmury, a z nimi cała scena, przesuwają się po ekranie o jakieś 300 pikseli. Na ekranie tor punktu łamie się w 0:04,7–0:05,1 i w 0:05,8–0:07,3, dokładnie wtedy, gdy skacze cała scena: w 0:05,8–0:07,3 chmury przesuwają się w górę o około 84 piksele. Mierzony względem chmur punkt porusza się po prostej i równo, około 34 pikseli na sekundę w prawo i 22 w dół (0:03,0–0:08,7), w stronę, z której wchodzi ląd. PR35 pokazuje więc, jak ruch samej kamery robi zakręty na ekranie; PR34 pokazuje zwroty, gdy punkt celowania kamery stoi. Ostatni raz widzimy punkt około 0:17; w 0:17,5–0:18 obraz ciemnieje, a w 0:19–0:20 ląd wypełnia środek kadru.

Dwóch rzeczy w PR35 opis wydawcy nie wymienia: białego, kłębiastego kształtu z drobnymi odłamkami, w 0:03 w prawym górnym rogu, który płynie razem z chmurami (względem nich 3–5 pikseli na sekundę), w 0:12,3–0:12,9 chowa się pod górnym czarnym polem i około 0:14 wychodzi górną krawędzią kadru, oraz drugiego małego punktu, który przechodzi przez obraz w 0:12–0:17.

Co wydanie mówi o obiektach nisko nad wodą

Jeden raport w wydaniu wyjaśnia nisko lecący obiekt nad wodą. W DOW-UAP-D55, jednostronicowym podsumowaniu z 18 listopada 2016 r., załoga P-8A obserwuje „an unidentified low-flying object 55 nm northwest of Latakia from an unknown origin, traveling at approx 500KTS on a southeasterly heading outbound from KCTG, for ~2 minutes”, czyli niezidentyfikowany nisko lecący obiekt 55 mil morskich na północny zachód od Latakii, nieznanego pochodzenia, lecący z prędkością około 500 węzłów kursem południowo-wschodnim od KCTG, przez około dwie minuty. Chronologia nazywa go „a possible missile launch” (możliwe odpalenie pocisku), który „appeared to be in sea skim mode” (wydawał się lecieć tuż nad powierzchnią morza), a komentarz zespołu zadaniowego kończy się słowami: „it is assessed to be standard activity consistent with the assessed activity of the KCTG”, czyli ocenia się to jako zwykłą aktywność, zgodną z ocenianą aktywnością KCTG (s. 1). Raport nie rozwija skrótu KCTG; mapa na tej samej stronie oznacza rosyjskie okręty, wśród nich „(RUS) KUZNETSOV CV-063”. Tamten obiekt leciał prosto z prędkością około 500 węzłów.

Inne raporty opisują obiekty nad wodą, nie wyjaśniając ich. DOW-UAP-D27 ma obiekt „FLYING STRAIGHT JUST OVER THE WATER AT SPEED” (lecący szybko i prosto tuż nad wodą, s. 6) i proponuje „POSS REFLECTION FROM THE OBJECT IN THE WATER”, czyli możliwe odbicie obiektu w wodzie, dla drążka pod nim, nie dla samego obiektu (s. 7). DOW-UAP-D101 ma „two approximately four-foot diameter cold orbs between 0 to 20 feet above the surface of the water”, czyli dwie zimne kule o średnicy około czterech stóp od 0 do 20 stóp nad powierzchnią wody (s. 2). W DOW-UAP-D38 załoga śledzi obiekt, który „appeared to make erratic moments above the water” (zdawał się wykonywać chaotyczne ruchy nad wodą), i zapisuje, że „the sensor operator was continuously manipulating the sensor to maintain eyes on the object. This is apparent by the waves of the water in the background being visible and not being visible”, czyli operator bez przerwy poruszał czujnikiem, by nie zgubić obiektu, co widać po falach w tle, raz widocznych, raz nie (s. 1): to uwaga o obrazie, nie wyjaśnienie obiektu. Jedyne inne wyjaśnienie małych obiektów przecinających obraz czujnika, jakie daje wydanie, „ALL 4X REMAINING UAP FIT CLOSER TO THE PROFILE OF POSSIBLE BIRDS” (DOW-UAP-D10, s. 6), dotyczy obiektów nad lądem.

Nic w wydaniu nie wyjaśnia obiektu takiego jak ten z D33.

Co pomylił wydawca

Strony obu nagrań podają datę nagrania „10.01.2023”, w zapisie amerykańskim 1 października 2023, a oba identyfikatory zaczynają się od 231002. Raporty umieszczają zdarzenia 27 i 29 października.

Dla 0:07–0:19 w PR34 opis każe punktowi poruszać się tam i z powrotem „as the sensor pans to track it”, czyli gdy czujnik obraca się, żeby go śledzić. Według naszego pomiaru morze w tym czasie w kadrze nie przesuwa się: kamera się nie obraca, porusza się punkt.

Dla 0:20–1:00 opis mówi, że punkt „remains generally centered within the sensor field-of-view”, czyli pozostaje zasadniczo na środku pola widzenia. Według naszego obejrzenia punkt dochodzi do górnej części kadru w 0:27, a w 0:37–0:42 jest 200–340 pikseli na lewo od środka; przy środku trzyma się dopiero od około 0:45.

Celownik opis podaje dla „01:00-02:01”, a utratę namierzenia dla „02:22”. Celownik trzyma punkt od 0:58,6 do 2:20,87, także w czasie filtra kontrastu, a ramka, która pojawia się w 0:36,2, nie stoi na punkcie.

Dlaczego oceny są takie, jakie są

Świadkowie mają 2: jedna załoga, wyszkolona do obserwacji przez czujniki, której raport nie wymienia ani nie liczy, i nikt więcej. Radar ma 0: nic nie badało obiektu. Optyka ma 3: prawie trzyminutowe nagranie pokazuje punkt przez ponad dwie minuty, pozwala sprawdzić ruch samej kamery względem morza i przez 82 sekundy trzyma punkt w celowniku, ale każda nakładka, która dawałaby odległość, pole widzenia albo czas, jest zaczerniona, a obiekt jest punktem bez kształtu. Ślad fizyczny ma 0.

Wielokanałowość ma 1: raport i nagranie pochodzą od tej samej załogi i z tego samego czujnika, więc są jednym kanałem, nie dwoma; D35 i PR35 opisują inne zdarzenie. Dokumentacja ma 3: pełny raport z misji z godzinami co do minuty, pierwszym kontaktem co do sekundy i siatkami z dokładnością do 1 km dla samolotu i obiektu, ale wysokość i prędkość samolotu oraz wysokość obiektu są puste, a promień każdego położenia nie ma jednostki. Anomalność ma 1: zwroty są na obrazie prawdziwe, nie są ruchem kamery, ale bez skali nie wiadomo ani jak szybkie, ani jak duże było to, co zawracało; sam raport odpowiada „NO” przy inteligentnym sterowaniu i „UNK” przy zaawansowanych możliwościach, a obiekt nazywa „Benign”. Dane dzisiaj mają 2: raport i nagranie są jawne, ale to, co pozwoliłoby sprawdzić twierdzenie, czyli odległość, pole widzenia i telemetria czujnika, jest zaczernione albo nigdy nie zostało zapisane.

Daje to 1,4 łącznie, klasę D i status brak danych.

Co by to rozstrzygnęło

Nakładki zaczernione na nagraniu. Pole widzenia, odległość skośna, kierunek czujnika i położenie samolotu klatka po klatce zamieniłyby piksele zwrotów na metry, a 80 mil na godzinę na pomiar.

Siatki bez zaczernień i jednostka promienia. Pokazałyby, gdzie był obiekt, i czy „First” i „Last” to w ogóle jego położenia.

Wysokość samolotu, w raporcie pusta. Razem z kątem patrzenia dałaby odległość.

Łącze danych. Raport wymienia „Data Link: LINK 16”; obraz z tego łącza dla 00:35–00:38Z mógłby pokazać, czy coś jeszcze trzymało obiekt.

Akta AARO dotyczące zdarzenia, jeśli istnieją i jeśli cokolwiek rozstrzygnęły.