Przejdź do treści

Akta / jal1628-1986

Sprawa kluczowa

JAL 1628

Boeing 747 nad Alaską, śledztwo FAA i najlepszy pakiet dokumentacyjny w lotnictwie cywilnym

NierozstrzygniętyCywilnyObserwacjaRadarWielu świadków
Data17 listopada 1986
MiejscePrzestrzeń powietrzna nad wschodnią Alaską, w pobliżu Fort Yukon
PaństwoStany Zjednoczone (Alaska)
Świadkowie3-osobowa załoga JAL 1628, kontrolerzy FAA w Anchorage
Czas trwaniaok. 50 minut
Współrzędne66.56° N · 145.27° W

Załoga japońskiego Boeinga 747 cargo raportowała przez blisko godzinę obecność obiektów, w tym bardzo dużej struktury. Kontrola FAA w Anchorage odnotowała okresowe ślady radarowe. FAA przeprowadziła formalne dochodzenie i zgromadziła obszerną dokumentację.

Oficjalne stanowisko

FAA zamknęła dochodzenie stwierdzając, że dane radarowe nie potwierdzają jednoznacznie obecności obiektu; kapitan został odsunięty od latania na trasie.

Hipotezy alternatywne

  • Jowisz i Mars w wyjątkowo jasnej koniunkcji, nisko nad horyzontem, zgodne z kierunkiem obserwacji.
  • Odbicia świateł w oszkleniu kabiny oraz zjawiska optyczne w powietrzu arktycznym.
  • Echo radarowe pochodzące od samego samolotu (split image), hipoteza analizowana przez FAA.
  • Rzeczywisty nieznany obiekt.

Dlaczego dokumentacja jest tu ważniejsza od samej obserwacji

JAL 1628 jest w pierwszej klasie nie dlatego, że obserwacja jest niezwykła, bywały mocniejsze. Jest tu, bo FAA potraktowała sprawę jak incydent lotniczy i przeprowadziła pełne dochodzenie: przesłuchania całej załogi, transkrypcje, wydruki radarowe, dzienniki stanowisk.

Dzięki temu jest to jeden z nielicznych starych przypadków, który da się dziś częściowo zrekonstruować z dokumentów, a nie z pamięci uczestników.

Gdzie sprawa słabnie

Analiza FAA nie potwierdziła jednoznacznie, że ślady radarowe pochodziły od odrębnego obiektu. Rozważano między innymi rozdzielenie echa samego 747. Jednocześnie tej nocy nad horyzontem znajdowała się wyjątkowo jasna para Jowisz–Mars, dokładnie w kierunku pierwszych obserwacji.

Element, który się broni

Kapitan Terauchi opisał bardzo dużą strukturę widzianą na tle świateł miasta Fairbanks: to jest obserwacja z odniesieniem przestrzennym, a nie punkt na czarnym niebie. Ten jeden fragment relacji jest znacznie trudniejszy do wyjaśnienia planetą niż cała reszta.


← Wszystkie akta