Przejdź do treści

Akta / hessdalen-1984

Rdzeń dowodowy

Hessdalen

Jedyny fenomen UAP na świecie, który wraca — i który da się zmierzyć aparaturą

NierozstrzygniętyNaukowyObserwacjaRadarFotografiaAparaturaWielu świadkówFilm
Data1981–obecnie; ekspedycja pomiarowa 1984
MiejsceDolina Hessdalen, Holtålen, Trøndelag
PaństwoNorwegia
ŚwiadkowieMieszkańcy doliny, zespoły badawcze, automatyczna stacja pomiarowa
Czas trwaniazjawisko powracające od ponad czterech dekad
Współrzędne62.78° N · 11.19° E

W dolinie Hessdalen od 1981 r. obserwowane są powtarzalne zjawiska świetlne — w szczytowym okresie nawet kilkanaście razy tygodniowo. W 1984 r. przeprowadzono ekspedycję z radarem, spektrografem, magnetometrem, sejsmografem, laserem i licznikiem Geigera. Od 1998 r. działa automatyczna stacja monitorująca.

Oficjalne stanowisko

Brak. To jedyny przypadek w bazie badany głównie przez naukę cywilną, nie przez wojsko.

Hipotezy alternatywne

  • Plazma z jonizacji w specyficznych warunkach geologicznych doliny (bogate złoża metali, aktywność piezoelektryczna).
  • Zjawiska związane ze spalaniem pyłu metalicznego w powietrzu.
  • Refleksy świateł pojazdów i odbicia atmosferyczne — tłumaczą część, ale nie wszystkie obserwacje.
  • Nieznane zjawisko naturalne.

Dlaczego Hessdalen jest dla nauki ważniejsze niż Nimitz

Nimitz jest mocniejszy militarnie. Hessdalen jest mocniejsze metodologicznie — i to jest ważniejsze rozróżnienie, niż się wydaje.

Cała reszta tego korpusu ma tę samą wadę: zdarzenie miało miejsce raz, w przeszłości, bez przygotowanej aparatury, i nie da się go powtórzyć. Hessdalen jest jedynym miejscem na świecie, gdzie badacz może postawić instrument i poczekać.

To zamienia UAP z problemu historycznego w problem eksperymentalny.

Ekspedycja 1984

Zespół rozstawił jednocześnie: radar, kamery, spektrograf, magnetometr, sejsmograf, laser, analizator widma i licznik Geigera. W trakcie kampanii odnotowano dziesiątki obserwacji optycznych i kilkadziesiąt ech radarowych.

Uczciwe ograniczenia — z samego raportu

Raport ekspedycji jest w tej bazie wyjątkiem: sam wymienia swoje słabości. Szumy pomiarowe, brak ciągłego monitoringu, awarie instrumentów, zbyt mała obsada, możliwość, że własny radar zespołu wpływał na część zapisów spektralnych.

Ta uczciwość podnosi, a nie obniża wiarygodność materiału. Tak wygląda raport naukowy, w odróżnieniu od raportu, który ma coś udowodnić.

Co to znaczy dla całej dziedziny

Jeżeli część zjawisk nazywanych „UAP” to nieznane zjawisko naturalne — plazmowe, geofizyczne, elektromagnetyczne — to Hessdalen jest miejscem, gdzie zostanie ono zidentyfikowane jako pierwsze. I nie będzie do tego potrzebne żadne odtajnienie dokumentów.


← Wszystkie akta