Akta / green-fireballs-1948
Zielone kule ognia
Fala nad instalacjami nuklearnymi Nowego Meksyku i Project Twinkle
Seria jaskrawozielonych kul ognia obserwowanych nad najbardziej wrażliwymi instalacjami nuklearnymi USA. Zjawisko było na tyle poważnie traktowane, że powołano dedykowany program obserwacyjny Project Twinkle z kamerami i teodolitami.
Oficjalne stanowisko
Project Twinkle zakończył się bez rozstrzygnięcia. Dominująca hipoteza: nietypowa aktywność bolidowa.
Hipotezy alternatywne
- Bolidy o wysokiej zawartości miedzi (charakterystyczna zielona barwa), hipoteza dr. Lincolna LaPaza była odrzucana przez niego samego ze względu na tor lotu.
- Zjawiska elektryczne w górnej atmosferze.
- Efekt skupienia obserwatorów: instalacje nuklearne miały całodobową ochronę patrzącą w niebo, więc rejestrowały to, czego gdzie indziej nikt nie widział.
Pierwszy „związek z bronią jądrową”
To tutaj rodzi się jeden z najtrwalszych motywów całej dziedziny: UAP grupują się wokół instalacji nuklearnych. Motyw wróci przy Malmstrom 1967, przy australijskim Maralinga i w raportach AARO z lat 2020.
Jak poważnie traktowano to wtedy, widać w depeszy, którą dowódca bazy Kirtland wysłał szefowi sztabu sił powietrznych 31 stycznia 1949 r.; jej kopia leży w teczce FBI: „Sighting of identical object reported at 2255Z 30 Jan 49 by aprx 30 people. Estimate at least 100 total sightings. AEC, AFSWP, 4th Army, local commanders perturbed by implications of phenomena.” (Section 4, s. 106). Czyli: ten sam obiekt zgłosiło 30 stycznia o 22:55Z około 30 osób; łącznie co najmniej 100 obserwacji; AEC, AFSWP, 4. Armia i miejscowi dowódcy są zaniepokojeni tym, co zjawisko może oznaczać. Depesza nie opisuje obiektu; dodaje, że „All appear to be same object at different points in trajectory”, wszystkie obserwacje wyglądają na ten sam obiekt w różnych punktach toru, i że baza przeprowadzi „all out investigation with view to location of impact point if any”, pełne dochodzenie, by znaleźć ewentualne miejsce upadku.
Rozstrzygnięcie wymaga uczciwego postawienia alternatywy. Instalacje nuklearne to jednocześnie miejsca o najgęstszej obsadzie obserwatorów, najlepszych sensorach i najniższym progu zgłaszania anomalii. Zjawisko może więc grupować się wokół nich albo dlatego, że coś się nimi interesuje, albo dlatego, że tylko tam ktokolwiek systematycznie patrzy i raportuje.
Na dostępnych danych nie da się tych dwóch wyjaśnień rozdzielić. To nie jest wykręt: to realna granica tego korpusu.
Project Twinkle
Ważny precedens: rząd USA rozstawił dedykowaną aparaturę pomiarową, żeby zmierzyć zjawisko UAP. Program zebrał niewiele użytecznych danych, głównie z powodu niedofinansowania i złego rozmieszczenia stanowisk. Ten sam problem, czyli sprzęt jest, ale nie tam i nie wtedy, gdzie trzeba, wróci przy ekspedycji Hessdalen w 1984 r.
← Wszystkie akta