Exeter

Co zawiera teczka

Papiery Project Blue Book o tej sprawie tworzą jedną jednostkę w katalogu National Archives, „Exeter, New Hampshire, September 1965” (NAID 302543878, 131 obrazów). Są wśród nich:

• karta sprawy (obraz 1) i niedatowane podsumowanie (obrazy 25–26);
• raport lotnictwa z bazy Pease z 15 września 1965 r., którego cztery strony leżą w odwrotnej kolejności (obrazy 103, 102, 101 i 100), z oświadczeniami trzech świadków (obrazy 97–99) i dołączonymi wykresami pogodowymi (obrazy 111–119);
• pisma i notatki Blue Book od października 1965 do marca 1966 r., odpowiedź 8. Armii Powietrznej w sprawie operacji „Big Blast” i dalekopis z bazy Pease (obrazy 2–24);
• dwa listy policjantów (obrazy 8–9 i 11);
• materiały nadesłane przez NICAP, prywatną organizację, wśród nich arkusz zbiorczy z 15 września 1965 r. (obrazy 55–56) i „Saturday Review” z 2 października 1965 r. (obraz 48);
• wycinki prasowe, wśród nich „Manchester Union Leader” z 6 września 1965 r. (obraz 80);
• zgłoszenia innych obserwacji w Nowej Anglii z lat 1965 i 1966, wiele z nich wysłanych do bazy Pease (na przykład obrazy 29–47).

Indeks Blue Book wymienia sprawę na obrazie 353 jednostki NAID 28921348.

Noc 3 września w oświadczeniach

Raport z 15 września złożono „in accordance with AFR 200-2” (zgodnie z przepisem AFR 200-2; obraz 103), z trzema oświadczeniami spisanymi dla lotnictwa. W kolejności tamtej nocy:

• Policjant Bertrand, 1:00. „I, Eugene F. Bertrand Jr., was cruising on the morning of the 3rd of September at 0100 on Rte. 108 by-pass near Exeter N.H.” (ja, Eugene F. Bertrand Jr., patrolowałem rano 3 września o 1:00 obwodnicę drogi 108 koło Exeter). Zastał kobietę w zaparkowanym samochodzie: „She stated a light had been following her and had stopped over her car.” (powiedziała, że jechało za nią światło i zatrzymało się nad jej samochodem). Został z nią „about 15 minutes but was unable to see anything.” (około 15 minut, ale niczego nie zobaczyłem; obraz 99).
• Cywil, 2:00. Jak pisze w oświadczeniu, jechał autostopem „on Rte. 150, 3 miles South West of Exeter N.H. at 0200 hours on the 3rd of September.” (drogą 150, 3 mile na południowy zachód od Exeter, o 2:00 3 września). Pięć czerwonych świateł w linii „were pulsating 1,2,3,4,5,5,4,3,2,1” (pulsowały 1,2,3,4,5,5,4,3,2,1), były „so bright I could not distinguish any form to the object” (tak jasne, że nie mogłem rozróżnić kształtu obiektu), a w pewnej chwili „they seemed to come so close I jumped into a ditch to keep from being hit.” (zdawały się podlatywać tak blisko, że wskoczyłem do rowu, żeby mnie nie uderzyły). Obserwował je „for about 15 minutes” (przez około 15 minut), a potem „caught a ride to the Exeter Police Station” (złapałem okazję na posterunek policji w Exeter; obraz 97).
• Bertrand i cywil na polu. Bertrand zawiózł go z powrotem: „When we had gone about 50 ft a group of five bright red lights came from behind a group of trees near us.” (gdy przeszliśmy około 50 stóp, zza kępy drzew niedaleko nas wyłoniła się grupa pięciu jasnych czerwonych świateł). Dalej: „At one time they came so close I fell to the ground and started to draw my gun.” (w pewnej chwili podleciały tak blisko, że upadłem na ziemię i zacząłem wyciągać broń). Kształtu nie widział: „The lights were so bright I was unable to make out any form.” (światła były tak jasne, że nie mogłem dostrzec żadnego kształtu). I: „There was no sound or vibration but the farm animals were upset in the area and making a lot of noise.” (nie było dźwięku ani drgań, ale zwierzęta w gospodarstwach w okolicy były niespokojne i bardzo hałasowały; obraz 99).
• Policjant Hunt, około 2:55. „I, David R. Hunt, at about 0255 on the morning of the 3rd of September, received a call from Patrolman Bertrand to report to an area about 3 miles South West of Exeter, N.H.” (ja, David R. Hunt, około 2:55 rano 3 września zostałem wezwany przez policjanta Bertranda na miejsce około 3 mil na południowy zachód od Exeter). Zobaczył „a group of bright red lights flashing in sequence” (grupę jasnych czerwonych świateł błyskających po kolei), które „appeared to be about ½ mile over a field to the South East.” (zdawały się być około pół mili dalej, nad polem na południowym wschodzie). Po „a short period of time” (krótkim czasie) odleciały na południowy wschód; ich wysokość ocenił na „about 100 ft” (około 100 stóp; obraz 98).

Sam raport opisuje obiekt jako „(1) Round. (2) Baseball. (3) Bright red. (4) Five red lights in a row.” (okrągły; piłka baseballowa; jaskrawoczerwony; pięć czerwonych świateł w rzędzie) na wysokości „approximately 100 ft” (około 100 stóp; obraz 103), a czas trwania podaje jako „One hour.” (jedna godzina; obraz 102). Pogoda: „The weather was clear with no known weather phenomenon. There was a 5 degree inversion from surface to 5000 ft.” (pogoda była bezchmurna, bez znanych zjawisk pogodowych; od ziemi do 5000 stóp była inwersja o 5 stopni; obraz 101).

Oficer badający sprawę, mjr David H. Griffin, napisał: „At this time have been unable to arrive at a probable cause of this sighting.” (na razie nie zdołałem ustalić prawdopodobnej przyczyny tej obserwacji). Obejrzał miejsce: „I viewed the area of the sighting and found nothing in the area that could be the probable cause.” (obejrzałem miejsce obserwacji i nie znalazłem w okolicy niczego, co mogłoby być prawdopodobną przyczyną). O bombowcach bazy: „Pease AFB had 5 B-47 aircraft flying in the area during this period but do not believe they had any connection with this sighting.” (baza Pease miała w tym czasie w okolicy 5 samolotów B-47, ale nie sądzę, by miały związek z tą obserwacją; obraz 100).

Big Blast i godziny

Pierwsze wyjaśnienie Blue Book przyszło w piśmie do bazy Pease z pieczęcią 19 października 1965 r.: „Preliminary analysis by personnel at our organization indicated a possible refueling operation.” (wstępna analiza naszego personelu wskazała na możliwe tankowanie w powietrzu). Dwie strefy tankowania były, jak się dowiedziano, „closed for operation from 03/0500Z to 03/0600Z for an Eighth Air Force operation ‚Big Blast’” (zamknięte od 03/0500Z do 03/0600Z na potrzeby operacji 8. Armii Powietrznej Big Blast). Pismo kończy się zdaniem: „It is our belief that aircraft from this operation and various stars and planets were the causes of the various reports on the night of 2 - 3 September from this area.” (uważamy, że przyczyną różnych zgłoszeń z tej okolicy w nocy z 2 na 3 września były samoloty z tej operacji oraz różne gwiazdy i planety; obraz 2). Rozmowy telefoniczne sierż. sztab. Davida Moody’ego wykazały, że „no refueling operations were conducted on the nights of 2-3 Sep and 6 Sep.” (w nocy z 2 na 3 września ani 6 września nie prowadzono żadnego tankowania; obraz 21); Blue Book datuje to sprawdzenie na 28 września 1965 r. (obraz 18).

W listopadzie Blue Book poprosił 8. Armię Powietrzną o „the specific types of aircraft used in this operation and possible location of these aircraft at the time of the report” (konkretne typy samolotów użytych w tej operacji i ich możliwe położenie w czasie zgłoszenia), podając czas jako „03/0500 to 0600 Zebra” (od 03/0500 do 0600 czasu uniwersalnego), a noc, przez pomyłkę, jako „2-3 August 1965” (2–3 sierpnia 1965; obraz 4). Odpowiedź z 24 listopada 1965 r.: „By 03/0430Z, the operational portion of the mission was complete and participating aircraft were enroute to their home stations.” (do 03/0430Z operacyjna część misji była zakończona, a samoloty biorące w niej udział wracały do swoich baz). Dziesięć B-47 z bazy Pease „were estimated to arrive at their initial approach fix (Pease TACAN 320° Radial, 10 DME fix), between 03/0444Z and 03/0535Z” (miało według szacunków dotrzeć do punktu rozpoczęcia podejścia, na radialu 320° TACAN Pease w odległości 10 mil DME, między 03/0444Z a 03/0535Z), a „The town of Exeter is within the traffic pattern utilized by Air Traffic Control in the recovery of these aircraft at Pease AFB, N.H.” (Exeter leży w kręgu, którym kontrola ruchu prowadzi te samoloty przy powrocie do bazy Pease; obraz 6).

W czasie miejscowym, jak podaje podsumowanie Blue Book, te samoloty „were in the traffic pattern over Exeter between 0044 and 0135” (były w kręgu nad Exeter między 0:44 a 1:35; obraz 26). Autostopowicz podaje godzinę 2:00, którą raport zapisuje jako „03/09/0600Z” (obraz 102), a Hunta wezwano około 2:55 (obraz 98). W tym samym przeliczeniu strefy tankowania były zamknięte od 1:00 do 2:00 czasu miejscowego (nasze przeliczenie).

Pisma po kolei

• Quintanilla do obu policjantów, bez daty. „Our investigation and evaluation of this sighting indicates a possible association with an 8th Air Force operation, ‚Big Blast.’” (nasze dochodzenie i ocena tej obserwacji wskazują na możliwy związek z operacją 8. Armii Powietrznej Big Blast). Pytał, czy widzieli jakieś samoloty, i postawił granicę na 2:00: „we might then assume that the objects observed between midnight and 2 A. M. might be associated with this military air operation.” (moglibyśmy wtedy przyjąć, że obiekty widziane między północą a 2:00 mogą mieć związek z tą wojskową operacją lotniczą). List datuje obserwację na „the night of 2 September” (noc 2 września; obraz 7).
• Policjanci, 2 grudnia 1965 r. Byli „the subject of considerable ridicule since the Pentagon released its ‚final evaluation’ of our sighting of September 3, 1965.” (przedmiotem sporych drwin, odkąd Pentagon ogłosił swoją ostateczną ocenę naszej obserwacji z 3 września 1965 r.). Raport Pentagonu, jak pisali, „attributed the sighting to ‚multiple high altitude objects’ in the area and ‚weather inversion.’” (przypisał obserwację licznym obiektom na dużej wysokości w okolicy i inwersji pogodowej). O godzinie: „Another fact is that the time of our observation was nearly an hour after 2:00 AM, which would eliminate the 8th Air Force operation Big Blast, since as you say this took place between midnight and 2:00 AM.” (inny fakt jest taki, że nasza obserwacja nastąpiła prawie godzinę po 2:00, co wyklucza operację 8. Armii Powietrznej Big Blast, bo jak pan pisze, odbywała się między północą a 2:00). Później widzieli bombowiec: „Immediately after the object disappeared, we did see what probably was a B-47 at high altitude, but it bore no relation at all to the object we saw.” (zaraz po zniknięciu obiektu widzieliśmy coś, co było prawdopodobnie B-47 na dużej wysokości, ale nie miało to żadnego związku z obiektem, który widzieliśmy; obraz 9). Prosili Blue Book o pomoc przeciw wnioskowi, „that we might have A) made up the story, or B) were incompetent observers.” (że a) zmyśliliśmy tę historię albo b) byliśmy niekompetentnymi obserwatorami; obraz 8).
• Policjanci, 28 grudnia 1965 r. „As we mentioned in our letter to you, it could not have been the operation ‚Big Blast’ you mention, since the time of our sighting was nearly an hour after that exercise, and it may not even have been the same date, since you refer to our sighting as September 2.” (jak pisaliśmy, nie mogła to być wspomniana przez pana operacja Big Blast, bo nasza obserwacja nastąpiła prawie godzinę po tym ćwiczeniu, a może nawet nie tego samego dnia, bo pan pisze o naszej obserwacji jako o 2 września). Obiekt „was not more than 100 feet in the air, and it was absolutely silent” (był nie wyżej niż 100 stóp nad ziemią i był całkowicie cichy; obraz 11); 2 grudnia pisali „not more than a couple of hundred feet” (nie wyżej niż kilkaset stóp; obraz 9).
• Blue Book do biura informacji, 11 stycznia 1966 r. „Since this information conflicted with the time of the sighting and eliminated these aircraft as a possible evaluation of this incident, a letter was forwarded to Mr. [zaczernione] and Mr. [zaczernione] requesting clarification of the time of the sighting.” (ponieważ te informacje kłóciły się z godziną obserwacji i wykluczały te samoloty jako możliwe wyjaśnienie zdarzenia, wysłano list do dwóch panów o zaczernionych nazwiskach z prośbą o wyjaśnienie godziny obserwacji). Dalej: „The earlier sightings of two unnamed women and those of Mr [zaczernione] are attributed to aircraft from operation Big Blast ‚Coco.’” (wcześniejsze obserwacje dwóch niewymienionych z nazwiska kobiet i pana o zaczernionym nazwisku przypisuje się samolotom z operacji Big Blast Coco). I: „The subsequent observation by Officers Bertrand and Russel [sic] occurring after 2 A. M. are regarded as UNIDENTIFIED.” (późniejsza obserwacja funkcjonariuszy Bertranda i Russela, po 2:00, jest uznawana za niezidentyfikowaną; obraz 13). Oświadczenia nazywają drugiego policjanta Davidem R. Huntem (obraz 98); czy mężczyzna o zaczernionym nazwisku to autostopowicz, notatka nie mówi.
• Biuro informacji, 9 lutego 1966 r., w piśmie z zaczernionymi adresatami: „Based on the additional information you submitted to our UFO investigation office at Wright-Patterson Air Force Base, Ohio, we have been unable to identify the object you observed on September 3, 1965.” (na podstawie dodatkowych informacji, które przekazali panowie naszemu biuru badania UFO w bazie Wright-Patterson w Ohio, nie zdołaliśmy zidentyfikować obiektu, który panowie widzieli 3 września 1965 r.; obraz 16).
• Blue Book do RADC, 3 marca 1966 r. „The major portion of the sighting occurred subsequent to two a.m.” (większa część obserwacji nastąpiła po 2:00; obraz 18). Blue Book wciąż dopuszczał samolot: „Analysis of the report indicates that it is possible for aircraft of a conventional type with rotating beacons or aircraft utilizing infra-red lights in photographic missions to have been the cause of this sighting.” (analiza raportu wskazuje, że przyczyną obserwacji mogły być zwykłe samoloty z obrotowymi światłami ostrzegawczymi albo samoloty używające świateł podczerwonych przy misjach fotograficznych). Oraz: „Since we have been unable at this time to identify a specific aircraft as the cause of the sighting, the case is regarded for statistical purposes as unidentified.” (ponieważ na razie nie zdołaliśmy wskazać konkretnego samolotu jako przyczyny obserwacji, do celów statystycznych sprawę uznaje się za niezidentyfikowaną; obraz 17).

Między dwoma ostatnimi pismami, po rozmowie podjętej za sprawą J. Allena Hynka (obraz 18), baza Pease zameldowała, że „NO PILOT REPORTS CONCERNING UNUSUAL SIGHTINGS WERE MADE BY CREWS LANDING DURING PERIOD IN QUESTION.” (załogi lądujące w tym czasie nie złożyły żadnych meldunków o niezwykłych obserwacjach; obraz 20).

Komunikatu Pentagonu, z którym spierali się policjanci, w teczce nie ma. Znamy go tylko z ich listów, które cytują go jako „multiple high altitude objects” (liczne obiekty na dużej wysokości) i „weather inversion” (inwersja pogodowa; obraz 9) i streszczają jako „stars or planets, or high altitude air exercises” (gwiazdy albo planety albo ćwiczenia lotnicze na dużej wysokości; obraz 11). Nie ma w teczce także raportu policji: policjanci pisali, że wpisali obserwację „in a complete official police report as a supplement to the blotter of the morning of September 3” (do pełnego oficjalnego raportu policyjnego jako uzupełnienia dziennika zdarzeń z rana 3 września; obraz 9).

Czy świadkowie byli niezależni

Trzy oświadczenia nie opisują trzech niezależnych obserwacji. Cywil zgłosił się na posterunek (obraz 97); Bertrand zawiózł go z powrotem na pole i widział światła razem z nim; Hunt przyjechał wezwany: „I radioed Patrolman David Hunt who arrived in a few minutes.” (wezwałem przez radio policjanta Davida Hunta, który przyjechał po kilku minutach; obraz 99). Hunt widział światła z odległości „about ½ mile” (około pół mili) i przez „a short period of time” (krótki czas; obraz 98). Kobietę z drogi 108 znamy tylko z oświadczenia Bertranda (obraz 99), a notatka Blue Book z 11 stycznia 1966 r. przypisuje obserwacje „two unnamed women” (dwóch niewymienionych z nazwiska kobiet) operacji Big Blast (obraz 13).

Teczka daje za to ocenę oficera badającego sprawę: „The three observers seem to be stable reliable persons, especially the two patrolman.” (trzej obserwatorzy wydają się osobami zrównoważonymi i wiarygodnymi, zwłaszcza dwaj policjanci; obraz 100), a o cywilu: „Appears to be reliable.” (wydaje się wiarygodny; obraz 102).

Co dodały prasa i NICAP

• „Manchester Union Leader”, 6 września 1965 r. Wycinek podaje nazwisko autostopowicza, „Norman J. Muscarello, 18” (Norman J. Muscarello, 18 lat). Pisze, że obiekt był „about the [s]ize of a house” (mniej więcej wielkości domu) i że „the men observed the object for 15 or 20 minutes at what appeared to be a relatively short distance.” (mężczyźni obserwowali obiekt przez 15 albo 20 minut z czegoś, co wyglądało na stosunkowo niewielką odległość; obraz 80; litery w nawiasach kwadratowych są ucięte na krawędzi skanu).
• NICAP. Raymond E. Fowler, badacz tej organizacji, wysłał Blue Book raport z datą 15 września 1965 r. (obrazy 55–56). W nocie o tle sprawy pisze: „We [w]alked several miles along some power lines near to the sighting area examining this area for any signs of a UFO landing.” (przeszliśmy kilka mil wzdłuż linii energetycznych w pobliżu miejsca obserwacji, szukając śladów lądowania UFO). Dalej: „We feel that the UFO might have [b]een attracted to this area by these power lines.” (sądzimy, że te linie energetyczne mogły przyciągnąć UFO w tę okolicę). I: „We found nothing.” (nic nie znaleźliśmy; obraz 55). Żadne pismo lotnictwa nie wspomina linii energetycznych.
• „Saturday Review” z 2 października 1965 r., z artykułem Johna G. Fullera, trafił do Blue Book przez NICAP (obraz 48). O artykułach Fullera Blue Book napisał: „The article is essentially factual, however, it is apparent that poetic license and a flair for the sensational has been incorporated into the articles.” (artykuł jest w zasadzie rzeczowy, widać jednak, że do artykułów wprowadzono swobodę poetycką i zamiłowanie do sensacji; obraz 17).

Co akta mówią o własnej etykiecie

Karta sprawy kończy się wnioskiem „UNIDENTIFIED” (niezidentyfikowany) i dodaje: „There were aircraft in the area of the sighting between 03/0444Z and 03/0535Z on OPERATION ‚BIG BLAST.’” (między 03/0444Z a 03/0535Z w okolicy obserwacji były samoloty operacji Big Blast; obraz 1). Indeks Blue Book podaje sprawę jako „UNIDENTIFIED (3 Witnesse” (niezidentyfikowany, 3 świadków), z ostatnim słowem uciętym na krawędzi skanu (NAID 28921348, obraz 353).

Co mówią te same akta:

• Podsumowanie. „These aircraft were in the traffic pattern over Exeter between 0044 and 0135, which does not correspond to the time of the observation.” (te samoloty były w kręgu nad Exeter między 0:44 a 1:35, co nie odpowiada godzinie obserwacji). Oraz: „Since no aircraft can be placed in the area at 0200 hours the case is listed as unidentified by the Air Force.” (ponieważ żadnego samolotu nie da się umieścić w okolicy o 2:00, lotnictwo wpisuje sprawę jako niezidentyfikowaną; obraz 26).
• 11 stycznia 1966 r. Obserwacja po 2:00 jest „regarded as UNIDENTIFIED” (uznawana za niezidentyfikowaną; obraz 13).
• 3 marca 1966 r. Etykieta obowiązuje „for statistical purposes” (do celów statystycznych), a do tego: „There is a total lack of evidence to indicate that the sighting could not have been caused by conventional aircraft.” (nie ma żadnych dowodów, że obserwacji nie mógł spowodować zwykły samolot; obraz 17).
• 9 marca 1966 r. O innych zgłoszeniach z okolicy: „The reason that reports were not submitted on sightings other than the Exeter, New Hampshire case of Bertrand, Hunt and [zaczernione] was that they were identified on the spot.” (raportów o obserwacjach innych niż sprawa Bertranda, Hunta i osoby o zaczernionym nazwisku w Exeter nie przesłano dlatego, że zidentyfikowano je na miejscu; obraz 24).

Etykieta opiera się na godzinach: po 2:00 nie dało się umieścić nad Exeter żadnego samolotu. Akta niczego nie zmierzyły. Karta zaznacza przy „PHOTOS” (zdjęcia) i „PHYSICAL EVIDENCE” (dowody fizyczne) odpowiedź „No” (nie; obraz 1), a świateł nie obserwował żaden radar, więc sprawa zachowuje status nierozstrzygniętej i nie ma znaku ◆.

Gdzie to było

Raport podaje „3 N.M. South West of Exeter, N.H.” (3 mile morskie na południowy zachód od Exeter; obraz 102), cywil „Rte. 150, 3 miles South West of Exeter N.H.” (droga 150, 3 mile na południowy zachód od Exeter; obraz 97), a Hunt „an area about 3 miles South West of Exeter, N.H.” (miejsce około 3 mil na południowy zachód od Exeter; obraz 98). Pismo przewodnie NICAP z 3 października 1965 r. tytułuje swój dodatek „Kensington, New Hampshire - 9/3/65” (Kensington w New Hampshire, 3 września 1965; obraz 57). Żaden dokument nie podaje współrzędnych, a raport liczy odległość w milach morskich tam, gdzie oświadczenia liczą zwykłe mile, więc punktu nie wyliczaliśmy. Znacznik to punkt OpenStreetMap dla Exeter (relacja 339435, 42,9815° N, 70,9478° W), zaokrąglony do 42,98° N, 70,95° W. Oznacza miasto, a nie miejsce obserwacji.

Dlaczego taka ocena

Świadkowie: 4. Trzy relacje z pierwszej ręki spisane w ciągu dwunastu dni, dwie z nich przez policjantów; oficer badający sprawę uznał całą trójkę za „stable reliable persons, especially the two patrolman” (osoby zrównoważone i wiarygodne, zwłaszcza dwaj policjanci; obraz 100). Nie 5: nie obserwowali niezależnie, Hunt widział światła krótko i z odległości około pół mili (obraz 98), a kobietę z drogi 108 znamy tylko przez Bertranda.

Radar: 0. Brak.

Optyka: 0. Żadnego zdjęcia; karta zaznacza przy „PHOTOS” (zdjęcia) odpowiedź „No” (nie; obraz 1).

Ślad fizyczny: 0. Karta zaznacza przy „PHYSICAL EVIDENCE” (dowody fizyczne) odpowiedź „No” (nie; obraz 1), a oficer badający sprawę „found nothing in the area that could be the probable cause” (nie znalazł w okolicy niczego, co mogłoby być prawdopodobną przyczyną; obraz 100).

Wielokanałowość: 1. Jedna grupa świadków w jednym miejscu i same relacje.

Dokumentacja: 4. Kartę, raport z trzema oświadczeniami, dane 8. Armii Powietrznej, listy w obie strony, notatki, dalekopis i podsumowanie da się otworzyć. Nie 5: w teczce nie ma komunikatu Pentagonu ani raportu policji, dwóch dokumentów, wokół których toczy się spór, a pisma podają noc raz jako 2, raz jako 3 września, a czas trwania jako piętnaście minut, godzinę albo dwie.

Anomalność: 3. Ciche czerwone światła na szacowanej wysokości 100 stóp przez godzinę albo dłużej po 2:00, gdy Blue Book nie umiał umieścić nad Exeter żadnego samolotu (obraz 26). Nic ich nie zmierzyło.

Dane dzisiaj: 2. Zostały tylko relacje. Położeń B-47 z godziny od 0500 do 0600Z, o które prosił Moody (obraz 21), w teczce nie ma, a miejsca obserwacji nigdy nie ustalono.

Ocena łączna wynosi 1,6: klasa D, głównie relacja.

Co by to rozstrzygnęło

• Komunikat Pentagonu z jesieni 1965 r., znany tylko z listów policjantów (obrazy 9 i 11).
• Raport policji w Exeter, wpisany „as a supplement to the blotter of the morning of September 3” (jako uzupełnienie dziennika zdarzeń z rana 3 września; obraz 9).
• Relacja kobiety z drogi 108 (obraz 99) i „two unnamed women” (dwóch niewymienionych z nazwiska kobiet) z notatki Blue Book (obraz 13).
• Położenia B-47 z godziny od 0500 do 0600Z, o które Moody prosił 99th Bomb Wing w bazie Westover (obraz 21).