Bentwaters–Lakenheath

Co zawiera teczka

Papiery Project Blue Book o tej nocy tworzą jedną jednostkę w katalogu National Archives, „Bentwaters-Lakenheath, England, August 1956” (NAID 28966873, 44 obrazy):

• karta Project 10073 z uwagami Air Technical Intelligence Center (ATIC) (obrazy 1–3);
• raport IR-1-56 81st Fighter Bomber Wing z 31 sierpnia 1956 r. o tym, co widziano w Bentwaters między 2120Z a 2220Z 13 sierpnia (obrazy 4–9);
• analiza AFOIN-4E1 z 31 sierpnia 1956 r., podpisana przez płk. Gordona C. Hoffmana (obraz 33);
• notatka dr. J. Allena Hynka, „USAF UFO Scientist-Consultant” (konsultanta naukowego lotnictwa USA do spraw UFO), z 17 października 1956 r. (obrazy 27, 26 i 25, wpięte w odwrotnej kolejności);
• dwie depesze dalekopisowe, które cytuje ATIC: „BOI-485, 16 Aug 56” z Lakenheath i „IDO-7335, 21 Aug 56” (obrazy 36–43, nie po kolei, w większości na skanie zbyt blade, by je odczytać);
• list, który emerytowany kierownik zmiany radarowego centrum w Lakenheath napisał do zespołu Condona po 1 kwietnia 1967 r. (obrazy 11–14);
• odręczny szkic obserwacji (obraz 44).

Raport Condona z 1968 r. wydrukował transkrypcję depeszy z Lakenheath i listu kierownika zmiany, z nazwami miejsc zastąpionymi literami (Case 2). Tam, gdzie skanu depeszy nie da się odczytać, ta strona cytuje tę transkrypcję i mówi to wprost.

Bentwaters, od 2120Z do 2220Z 13 sierpnia

Raport IR-1-56 (obraz 4):

„Most significant are the reports of three courses of UFOBS tracked on the Bentwaters GCA Radar. These UFOBS flew courses as follows: 1 group of 12 to 15 UFOBS FROM a point 8 miles SW of Bentwaters to approximately 40-45 miles NE of Bentwaters at an estimated speed of 80 to 125 miles per hour; a single UFOB was tracked by the Bentwaters GCA from approximately 25 miles SE of Bentwaters to approximately 15 miles NW of Bentwaters at a speed estimated at more than 4,000 miles per hour; a third UFOB was reported as tracked by the Bentwaters GCA from approximately 30 miles E. of Bentwaters flying a westerly course to about 30 miles west of Bentwaters at an exceptionally high speed.”

Czyli: najważniejsze są zgłoszenia trzech kursów UFOB śledzonych przez radar GCA w Bentwaters. Grupa 12 do 15 UFOB leciała od punktu 8 mil na południowy zachód od Bentwaters do około 40–45 mil na północny wschód z szacowaną prędkością 80 do 125 mil na godzinę; pojedynczy UFOB był śledzony od około 25 mil na południowy wschód do około 15 mil na północny zachód od Bentwaters z prędkością szacowaną na ponad 4000 mil na godzinę; trzeci UFOB leciał kursem na zachód od około 30 mil na wschód do około 30 mil na zachód od Bentwaters z wyjątkowo dużą prędkością.

„The GCA Operators making these radar sightings were of the opinion that malfunctions of the GCA Equipment did not cause these radar sightings.” (operatorzy GCA, którzy prowadzili te obserwacje radarowe, uważali, że nie spowodowały ich usterki sprzętu GCA; obraz 4). Lotnik, który oszacował prędkość pojedynczego celu na „in the vicinity of 4000 miles per hour” (około 4000 mil na godzinę), dodał drugi sposób jej zmierzenia: „each time the GCA antenna completed a revolution the Blip from this object moved 4 to 5 miles on the radar screen. The GCA antenna completes a revolution once every two seconds.” (przy każdym obrocie anteny GCA plamka tego obiektu przesuwała się na ekranie o 4 do 5 mil; antena GCA wykonuje obrót co dwie sekundy; obraz 8). Cztery do pięciu mil co dwie sekundy to 7200 do 9000 mil na godzinę; to nasze wyliczenie, nie raportu.

Wzrokowo szef zmiany na wieży kontrolnej w Bentwaters obserwował „An amber-colored object” (bursztynowy obiekt) przez „7 X 50 binoculars” (lornetkę 7 × 50) przez „approximately 1 hour” (około godziny; karta, obraz 2). IR-1-56 umieszcza jego obserwację „between 2120Z and 2220Z” (między 2120Z a 2220Z) i dodaje: „He was also aware that the Bentwaters GCA was tracking Unidentified Flying Objects by radar at this time.” (wiedział też, że GCA w Bentwaters śledzi w tym czasie radarem niezidentyfikowane obiekty latające; obraz 5). Dwóch pilotów 512th Fighter Interceptor Squadron, wracających z lotu T-33, wysłano na poszukiwania; szukali około 45 minut i nic nie znaleźli. „Both officers reported that they observed a bright star on the horizon to the east of Bentwaters which might have been mistaken for an Unidentified Flying Object by the visual observer.” (obaj oficerowie zgłosili, że widzieli jasną gwiazdę nad horyzontem na wschód od Bentwaters, którą obserwator wzrokowy mógł wziąć za niezidentyfikowany obiekt latający; obraz 8). Raport kończy się zdaniem: „No physical evidence of the sightings is available.” (nie ma żadnych fizycznych dowodów obserwacji; obraz 9).

Depesza z Lakenheath zaczyna się od innego śladu nad Bentwaters: o 2255Z 13 sierpnia GCA w Bentwaters miało cel, który przeleciał od trzydziestu mil na wschód od stacji do trzydziestu mil na zachód od niej z prędkością 2000 do 4000 mil na godzinę, a wieża i pilot samolotu nad lotniskiem zgłosili w tym samym czasie przelot jasnego światła (obraz 41, czytelny tylko częściowo, i transkrypcja w raporcie Condona). IR-1-56, własny raport Bentwaters, obejmuje czas od 2120Z do 2220Z.

Lakenheath, od 0010Z do 0330Z 14 sierpnia

Karta (obraz 1): „Bentwaters station alerted RAF radar unit at Lakenheath. On 14 Aug the RAF unit reported objs were observed intermittantly from 0010Z to 0330Z, going from W to SW, stopping for 5 minutes, thence NW, disappearing from scope at 0330Z.”

Czyli: stacja Bentwaters zaalarmowała jednostkę radarową RAF w Lakenheath; 14 sierpnia ta jednostka zgłosiła, że obiekty obserwowano z przerwami od 0010Z do 0330Z, gdy leciały z zachodu na południowy zachód, zatrzymały się na 5 minut, potem poleciały na północny zachód i zniknęły z ekranu o 0330Z.

Depesza z Lakenheath w transkrypcji raportu Condona wymienia na ziemi „TS-ID, CPS 5, and CPN4 radars” (radary TS-ID, CPS 5 i CPN4) oraz „Round white lights” (okrągłe białe światła) widziane przez obserwatorów naziemnych, którzy zgłosili też „unusual amount of shooting stars in sky” (niezwykle dużo spadających gwiazd na niebie) i dodali, że „the objects seen were definitely not shooting stars as there were no trails behind as are usual with such sightings.” (widziane obiekty na pewno nie były spadającymi gwiazdami, bo nie zostawiały za sobą smug, jak to bywa przy takich obserwacjach). Na skanie myśliwiec to „BELIEVED TO HAVE BEEN A VENOM” (prawdopodobnie Venom; obraz 43). Fragment o przechwyceniu jest na obrazie 38:

„LAKENHEATH RATCC VECTORED HIM TO A TARGET 10 MILES EAST OF LAKENHEATH AND PILOT ADVISED TARGET WAS ON RADAR AND HE WAS ‚LOCKING ON’. PILOT REPORTED HE HAD LOST TARGET ON HIS RADAR. LAKENHEATH RATCC REPORTS THAT AS THE VENOM PASSED THE TARGET ON RADAR, THE TARGET BEGAN A TAIL CHASE OF THE FRIENDLY FIGHTER. RATCC REQUESTED PILOT ACKNOWLEDGE THIS CHASE. PILOT ACKNOWLEDGED AND STATED HE WOULD TRY TO CIRCLE AND GET BEHIND THE TARGET.”

Czyli: radarowe centrum kontroli ruchu lotniczego (RATCC) w Lakenheath naprowadziło go na cel 10 mil na wschód od Lakenheath, a pilot zgłosił, że ma cel na radarze i go namierza; potem zgłosił, że stracił cel na swoim radarze. RATCC w Lakenheath melduje, że gdy Venom minął cel na radarze, cel zaczął pościg za ogonem własnego myśliwca. RATCC poprosiło pilota o potwierdzenie tego pościgu. Pilot potwierdził i powiedział, że spróbuje zatoczyć krąg i wejść za cel.

Następna strona, obraz 39, jest na skanie nieczytelna. Transkrypcja w raporcie Condona ciągnie się dalej: „Pilot advised he was unable to ‚shake’ the target off his tail and requested assistance. One additional Venom was scrambled from the RAF Station. Original pilot stated; ‚clearest target I have ever seen on radar.’ Target disappeared and second aircraft did not establish contact. First aircraft returned to home Station due to being low on fuel.” (pilot zgłosił, że nie może zrzucić celu z ogona, i poprosił o pomoc; z bazy RAF poderwano drugiego Venoma; pierwszy pilot powiedział, że to najwyraźniejszy cel, jaki kiedykolwiek widział na radarze; cel zniknął, a drugi samolot nie nawiązał kontaktu; pierwszy samolot wrócił do bazy, bo kończyło mu się paliwo).

Pościg widział radar w Lakenheath i zgłosili go tamtejsi kontrolerzy; to, co mówił pilot, trafia do akt tylko przez ich depeszę. W teczce nie ma żadnego oświadczenia załogi któregokolwiek Venoma, a karta nie zaznacza wśród rodzajów obserwacji pola „Air-Intercept Radar” (radar przechwytujący samolotu; obraz 1).

Oficer, który napisał depeszę, podsumował w transkrypcji: „My analysis of the sightings is that they were real and not figments of the imagination. The fact that three radar sets picked up the targets simultaneously is certainly conclusive that a target or object was in the air.” (moja analiza jest taka, że obserwacje były realne, a nie wytworem wyobraźni; to, że trzy radary uchwyciły cele jednocześnie, z pewnością przesądza, że w powietrzu był cel albo obiekt). Na skanie ta część depeszy jest zbyt blada, by ją odczytać.

Co akta mówią o własnej etykiecie

Karta wpisuje wniosek w wierszu „Other” (inne): „Anam. [sic] Propagation” (anomalna propagacja; obraz 1). Komentarz ATIC pod nią zaczyna od czasu obserwacji:

„At first glance, the 2 messages (TT Msgs BOI-485, 16 Aug 56 and IDO-7335, 21 Aug 56) reporting this sighting may give the impression that observations, radar, ground and air, were simultaneous. A review of detailed report IR-1-56, dtd 31 Aug 56, indicates that, although the observations took place within the periods given, they cannot be considered as concurrent.” (obraz 1)

Czyli: na pierwszy rzut oka dwie depesze, BOI-485 z 16 sierpnia i IDO-7335 z 21 sierpnia 1956 r., mogą sprawiać wrażenie, że obserwacje radarowe, naziemne i z powietrza były równoczesne; przegląd szczegółowego raportu IR-1-56 z 31 sierpnia 1956 r. wskazuje, że choć obserwacje odbyły się w podanych przedziałach czasu, nie można ich uznać za równoczesne.

„This is confirmed by the original report BOI-485, which states that the radar sightings occurred at a later time than the ground sightings.” (potwierdza to pierwotny raport BOI-485, który mówi, że obserwacje radarowe nastąpiły później niż naziemne; obraz 2). Komentarz uznaje dalej ślady radarowe za „characteristic of weather returns and changing atmospheric conditions” (typowe dla ech pogodowych i zmieniających się warunków atmosferycznych; obraz 2), utożsamia bursztynowy obiekt widziany z wieży z Marsem, przytacza jasną gwiazdę, którą według dwóch pilotów „could be mistaken for a UFO by visual observers” (obserwatorzy wzrokowi mogli wziąć za UFO), i pisze o Perseidach: „This undoubtedly accounts for some of the statements of ground observers” (to niewątpliwie tłumaczy część relacji obserwatorów naziemnych; obraz 3). Kończy się tak:

„CONCLUSION: On the basis of the above, and the limited data provided, there is no compelling reason to conclude that the radar UFO sightings were other than the result of anomalous propagation, which coincided with visual observations during this period. The inadvertant attempt to relate all the observations is not considered valid.” (obraz 3)

Czyli: wniosek: na podstawie powyższego i ograniczonych danych nie ma przekonującego powodu, by uznać radarowe obserwacje UFO za coś innego niż skutek anomalnej propagacji, która zbiegła się w czasie z obserwacjami wzrokowymi; mimowolnej próby powiązania wszystkich obserwacji nie uznaje się za zasadną.

AFOIN-4E1 napisał 31 sierpnia 1956 r. (obraz 33):

„From the incomplete information submitted, it is impossible to make a definite determination of the sources of these sightings. Certain facts which are available, however, do tend to indicate that the targets were due to weather conditions.”

„The fact that the visual and radar sightings were not simultaneous tends to preclude the possibility of the targets being material targets.”

Czyli: na podstawie przekazanych niepełnych informacji nie da się jednoznacznie ustalić źródeł tych obserwacji, choć niektóre dostępne fakty wskazują, że cele były skutkiem warunków pogodowych; to, że obserwacje wzrokowe i radarowe nie były równoczesne, przemawia przeciw temu, by cele były obiektami materialnymi.

Wymienił, czego brakuje: „scope photographs, weather information indicating presence or lack of temperature inversion, moisture lapse data, and an accurate tabulation of related times and places of sightings (as between visual and electronic sightings).” (zdjęć ekranów, danych pogodowych o obecności lub braku inwersji temperatury, danych o spadku wilgotności z wysokością i dokładnego zestawienia czasów i miejsc obserwacji, z rozdzieleniem na wzrokowe i elektroniczne).

Notatka Hynka z 17 października 1956 r. zaczyna się od słów: „It is to be regretted that so unusual a sighting report did not contain more factual material on which to base an evaluation.” (szkoda, że tak niezwykłe zgłoszenie nie zawierało więcej faktów, na których można by oprzeć ocenę). Hynek zauważa, że raport „does not state whether it was definitely established that visual and electronic sightings referred to same object or even if they occurred precisely simultaneously” (nie mówi, czy ustalono na pewno, że obserwacje wzrokowe i elektroniczne dotyczyły tego samego obiektu, ani nawet czy były dokładnie równoczesne; obraz 27). O meteorach: „It seems highly unlikely, for instance, that the Perseid meteors could have been the cause of the sightings” (wydaje się wysoce nieprawdopodobne na przykład, by przyczyną obserwacji były meteory Perseidy; obraz 27). Hynek omawiał sprawę z dr. F. L. Whipple’em, „director of Smithsonian Astronomical Observatory” (dyrektorem Smithsonian Astronomical Observatory; obraz 27), który zwrócił uwagę na zdanie, że „radars reported these facts to occur at later hours than the ground observers” (radary zgłosiły te zjawiska w późniejszych godzinach niż obserwatorzy naziemni). Notatka stwierdza, że zdanie to „needs clarification inasmuch as it contradicts other portions of the report” (wymaga wyjaśnienia, bo przeczy innym częściom raportu), i przytacza słowa Whipple’a, „that as far as the report at hand is concerned, no obvious physical solution is suggested.” (że jeśli chodzi o ten raport, nie nasuwa się żadne oczywiste wyjaśnienie fizyczne; obraz 26).

Raport Condona, 1968

Studium przypadku kończy się słowami: „In conclusion, although conventional or natural explanations certainly cannot be ruled out, the probability of such seems low in this case and the probability that at least one genuine UFO was involved appears to be fairly high.” (podsumowując: choć wyjaśnień konwencjonalnych lub naturalnych z pewnością nie da się wykluczyć, ich prawdopodobieństwo wydaje się w tej sprawie niskie, a prawdopodobieństwo, że chodziło o co najmniej jedno prawdziwe UFO, wydaje się dość wysokie; Section IV, rozdział 1, Case 2).

Gordon Thayer w rozdziale raportu o analizach radarowych i optycznych: „The probability that anomalous propagation of radar signals may have been involved in this case seems to be small.” (prawdopodobieństwo, że w tej sprawie zadziałała anomalna propagacja sygnałów radarowych, wydaje się małe). I dalej: „In summary, this is the most puzzling and unusual case in the radar-visual files.” (podsumowując, to najbardziej zagadkowa i niezwykła sprawa w aktach radarowo-wzrokowych; Section III, rozdział 5).

Jak opowieść rosła

• 1956, depesza z Lakenheath. Myśliwiec to „BELIEVED TO HAVE BEEN A VENOM” (prawdopodobnie Venom; obraz 43). Pilot zgłasza cel na swoim radarze, namierza go („LOCKING ON”), a potem go traci; pościg za ogonem to to, co kontrolerzy w Lakenheath widzieli na własnym radarze (obraz 38).
• 1967 albo 1968, list kierownika zmiany. Napisany po jego przejściu na emeryturę 1 kwietnia 1967 r. (raport Condona podaje, że przyszedł „winter 1968”, czyli zimą 1968 r.), umieszcza tę noc „sometime between January and September (I can’t remember the exact date or month)” (gdzieś między styczniem a wrześniem; nie pamiętam dokładnej daty ani miesiąca), a pierwszy telefon wykonuje u niego „Sculthorpe GCA Unit” (jednostka GCA w Sculthorpe; obraz 11), gdzie dokumenty z 1956 r. mają Bentwaters. Raport Condona zauważa, że autor „seems to have confused the identity of location C with B” (najwyraźniej pomylił miejsce C z miejscem B). W liście pilot mówi: „Roger, Lakenheath, I’ve got my guns locked on him.” (przyjąłem, Lakenheath, mam na nim namierzone działka; obraz 12).
• 1971. COMETA cytuje zakończenie artykułu Thayera w „Astronautics and Aeronautics”: „it is also certainly one of the most disturbing UFO incidents known today.” (to z pewnością także jeden z najbardziej niepokojących znanych dziś incydentów UFO; RG 255 413270, s. 17). Samego artykułu nie ma wśród dokumentów, które ta strona może otworzyć.
• 1999, COMETA. „The pilot acquired the target visually and on radar, then lost it. The center then directed the plane 16 km to the east of Lakenheath; the pilot again acquired the target and said, ‚my machine guns are locked onto him.’” (pilot uchwycił cel wzrokowo i na radarze, po czym go stracił; centrum skierowało samolot 16 km na wschód od Lakenheath; pilot znów uchwycił cel i powiedział, że jego karabiny maszynowe są na nim namierzone; s. 17). W depeszy z 1956 r. pilot namierza cel radarem („LOCKING ON”); broń pojawia się dopiero w liście napisanym ponad dziesięć lat później.

Gdzie to było

Znacznik to punkt OpenStreetMap dla RAF Lakenheath (way 102826331), zaokrąglony przez nas do 52,40° N, 0,56° E. Depesza z Lakenheath w transkrypcji raportu Condona podaje położenie stacji jako 52°24′ N, 0°33′ E. Ślady z Bentwaters sięgały do około 45 mil od Bentwaters (IR-1-56, obraz 4), a Venoma skierowano na cel 10 mil na wschód od Lakenheath (obraz 38). Znacznik wskazuje stację, a nie położenie któregokolwiek celu.

Dlaczego taka ocena

Świadkowie: 4. Operatorzy radarów obu stacji, szef zmiany na wieży w Bentwaters i dwaj piloci, każdy przypisany w aktach do jednostki; IR-1-56 ocenia swoje źródła jako „usually reliable” (zwykle wiarygodne; obraz 4). Nie 5: kontrolerzy z Lakenheath i pilot Venoma mówią w aktach tylko przez depeszę z Lakenheath, a własna relacja kierownika zmiany powstała ponad dziesięć lat później.

Radar: 3. Radary naziemne obu stacji, z kursami i prędkościami podanymi przez samych operatorów, oraz zgłoszony kontakt na radarze Venoma. Nie więcej: w aktach nie ma zdjęcia ekranu, dziennika ani zapisu, a ATIC i AFOIN-4E1 odczytują ślady jako typowe dla ech pogodowych.

Optyka: 0. Karta zaznacza przy „Photos” (zdjęcia) odpowiedź „No” (nie; obraz 1).

Ślad fizyczny: 0. „No physical evidence of the sightings is available.” (nie ma żadnych fizycznych dowodów obserwacji; obraz 9).

Wielokanałowość: 3. Radary naziemne dwóch stacji, zgłoszony kontakt radaru pokładowego oraz obserwacje z ziemi i z powietrza. Nie więcej: według tego, jak ATIC odczytał IR-1-56, obserwacji „cannot be considered as concurrent” (nie można uznać za równoczesne).

Dokumentacja: 4. Kartę, raport z Bentwaters, dwie analizy i notatkę konsultanta da się otworzyć. Nie 5: depesza z Lakenheath jest na skanie w większości zbyt blada, by ją odczytać, i w całości znamy ją tylko z transkrypcji w raporcie Condona.

Anomalność: 3. Prędkości szacowane na ponad 4000 mil na godzinę, cele, które zatrzymywały się i ruszały, oraz cel, który według kontrolerów z Lakenheath podążał za Venomem. Każdy z tych elementów opiera się na jednym radarze i jednej grupie operatorów, a w aktach nie ma niczego, czym dałoby się sprawdzić anomalną propagację.

Dane dzisiaj: 2. Brak zdjęć ekranów, dzienników i sondaży. Już w 1956 r. AFOIN-4E1 wymieniał jako brakujące „scope photographs, weather information indicating presence or lack of temperature inversion, moisture lapse data” (zdjęcia ekranów, dane pogodowe o obecności lub braku inwersji temperatury, dane o spadku wilgotności z wysokością).

Ocena łączna wynosi 2,3: klasa C, istotne luki.

Co by to rozstrzygnęło

• Sondaże atmosfery z tej nocy nad obiema stacjami: „weather information indicating presence or lack of temperature inversion, moisture lapse data” (dane pogodowe o obecności lub braku inwersji temperatury, dane o spadku wilgotności z wysokością), o które AFOIN-4E1 prosił w 1956 r.
• „an accurate tabulation of related times and places of sightings (as between visual and electronic sightings)” (dokładne zestawienie czasów i miejsc obserwacji, z rozdzieleniem na wzrokowe i elektroniczne), które pokazałoby, czy obserwacje radarowe i wzrokowe się pokrywały.
• Dzienniki radarowego centrum w Lakenheath i własne akta RAF o obu lotach Venomów. Żadnego z nich nie ma w teczce Blue Book.